Varzesh-e pahlavani (zurkhaneh)
Irańskie przygotowanie fizyczne i moralne w domu siły zurkhaneh, z maczugami mil, tarczą sang i zapasami koshti.
Podstawowe informacje
IranCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Varzesh-e pahlavani (zurkhaneh)
Varzesh-e pahlavani to irański system przygotowania fizycznego i moralnego, uprawiany w budynku zwanym zurkhaneh, dosłownie domu siły. Sala ma strop z jednym świetlikiem, a pośrodku wpuszczoną ośmioboczną lub okrągłą nieckę gowd o głębokości około metra, wokół której zasiadają widzowie i muzyk. Ćwiczenia prowadzi morshed: uderza w bęben kielichowy zarb, recytuje wersy z perskiej mitologii i poezji mistycznej, a jego rytm wyznacza tempo całej grupie. Przyrządy są w większości drewniane i żelazne: para ciężkich maczug mil, drewniana tarcza sang, którą ćwiczący kołysze leżąc na plecach, oraz żelazny łuk kabbadeh z łańcuchem zamiast cięciwy. Do tego dochodzą pompki na desce, obroty wokół własnej osi, a na końcu same zapasy koshti pahlavani, z których wyrosła irańska szkoła stylu wolnego, jedna z najskuteczniejszych na świecie. Praktyka łączy przedmuzułmańskie dziedzictwo Iranu z pobożnością szyicką i sufizmem, a moralnie opiera się na pojęciu javanmardi, czyli rycerskości: im ktoś silniejszy, tym pokorniejszy być powinien. Międzynarodowa federacja IZSF, założona 10 października 2004 roku, liczy dziś ponad siedemdziesiąt krajów. UNESCO wpisało rytuały zurkhaneh na reprezentatywną listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego w 2010 roku.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.