Tessenjutsu

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaJaponia

RegionAzja

Główny naciskBroń

Charakter i pochodzenie

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

O sztuce walki Tessenjutsu

Tessenjutsu to japońska sztuka walki żelaznym wachlarzem wojennym. Nazwa broni, tessen, oznacza dosłownie żelazny wachlarz i odnosi się do trzech różnych przedmiotów. Pierwszym jest sztywny wachlarz, rzeźbiony z twardego drewna lub kuty z żelaza w kształcie zamkniętego wachlarza; jest wytrzymały, tańszy w produkcji i skuteczniejszy w walce niż wersja składana. Drugim jest wachlarz składany z żelaznymi żeberkami, który pełnił też funkcję odznaki rangi. Trzeci obejmuje niewielkie wersje składane i sztywne, używane po prostu jako broń do samoobrony. Sens całej dyscypliny wynika z jednej praktycznej okoliczności: samuraj musiał odkładać miecz. Odwiedzając cudzy dom, zostawiał katanę, a czasem także wakizashi, na zewnątrz u służby, podobnie przy spotkaniu z przełożonym, przy pracach domowych czy w czasie wolnym. Wachlarz mógł jednak zatknąć za pas obi, więc w praktyce nigdy nie był bezbronny. Tessen służył do blokowania, do zadawania ciosów i do przekazywania rozkazów — wysocy dowódcy dawali nim sygnały swoim oddziałom. Tokugawa Ieyasu, pierwszy shogun swojego rodu, według ówczesnych przekazów używał go w walce i uważał za szlachetny przedmiot, którym można zaskoczyć przeciwnika; szermierz Ganryu z XVI wieku miał nim pokonywać nawet ciężko uzbrojonych przeciwników. Tessenjutsu nauczały tylko cztery klasyczne szkoły — Echigo-ryu, Miyake-Shingan-ryu, Uesugi-ryu i Yagyu-ryu — z których do dziś w pierwotnej postaci i linii przetrwały jedynie Miyake-Shingan-ryu i Yagyu-ryu. Dzięki temu tessenjutsu pozostaje dziś jedną z nielicznych japońskich sztuk walki opartych na przedmiocie codziennego użytku zamienionym w broń.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.