Triangle Choke

Podstawowe informacje

O technice

Triangle Choke, w judo sankaku jime (三角絞), dosłownie duszenie trójkątne, obejmuje nogami atakującego szyję i jedno ramię przeciwnika w kształcie czwórki. Działa jak boczne duszenie krwionośne, które ogranicza przepływ krwi do mózgu tętnicami szyjnymi; według badania, na które powołuje się źródło, do utraty przytomności dochodzi średnio po 9,5 sekundy. Rozróżnia się trzy główne warianty według kąta i pozycji względem przeciwnika: przedni (mae sankaku jime), poziomy (yoko sankaku jime) i odwrócony trójkąt (ushiro sankaku jime). Prymitywną wersję zaprezentował około 1890 roku Senjuro Kanaya ze szkoły Takenouchi-ryu, a z rozwojem techniki silnie kojarzy się nazwisko Yaichibei Kanemitsu. Pierwsze udokumentowane użycie turniejowe przypisuje się Masaru Hayakawie w Kobe w listopadzie 1921 roku. Wcześniej używano dla niej nazw matsuba gatame, sankaku garami i sankaku gyaku. Oficjalnie przyjęli ją i wspierali także wybitni judocy, jak Masami Oyama. W brazylijskim jiu-jitsu spopularyzował ją Rolls Gracie, choć według niektórych historyków wprowadzili ją tam wcześniej judocy tacy jak Yasuichi Ono. W MMA po raz pierwszy użył jej Jason Delucia 11 marca 1994 roku na gali UFC 2. Według przeglądu przepisów IBJJF jest zakazana w kategoriach dziecięcych od 4 do 15 lat, dozwolona od kategorii 16 do 17 lat, a dorosłym wszystkich pasów bez ograniczeń.