Gunting

Podstawowe informacje

O technice

Gunting dosłownie oznacza nożyce, a nazwa odnosi się do tnącego ruchu techniki. Podstawowy gunting łączy dwie równoczesne akcje: jedna ręka odchyla atak przeciwnika odbiciem (pawas), druga jednocześnie uderza atakującą kończynę. Celem jest biceps, triceps, przedramię, dłoń lub nadgarstek, czyli mięsień, a nie staw, aby atakująca kończyna przestała działać. Technika pochodzi z filipińskich sztuk walki — eskrimy, kali i arnisu — i pojawia się też w pokrewnych systemach, na przykład w jeet kune do i silacie. Glosariusz kuntaa i silatu wymienia też wariant wykonywany kijem (tongkat) jako cios nożycowy. Od gunting różni się guntang, bezpośredni cios w nadgarstek lub biceps bez jednoczesnego odbicia drugą ręką. Nie udało nam się ustalić, kto wprowadził tę technikę.