Szermierka Meyera (Kunst des Fechtens)
Niemiecka szermierka renesansowa oparta na drukowanym podręczniku Joachima Meyera z 1570 roku, dziś jeden z najczęściej ćwiczonych kierunków HEMA.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Szermierka Meyera (Kunst des Fechtens)
O sztuce walki Szermierka Meyera (Kunst des Fechtens)
Joachim Meyer (ok. 1537 w Bazylei – 24 lutego 1571 w Schwerinie) był nożownikiem i zawodowym szermierzem, tak zwanym Freifechterem, którego dzieło zamyka klasyczną epokę niemieckiej szermierki. W Strasburgu uzyskał prawa miejskie w 1560 roku dzięki małżeństwu z wdową, a na życie zarabiał między innymi prowadzeniem szkół fechtunku. W 1570 roku wydał Gründtliche Beschreibung der Kunst des Fechtens, obszerny drukowany podręcznik z bogatymi rycinami, który różni się od starszych rękopisów przede wszystkim zamierzeniem: nie chce być zbiorem notatek dla wtajemniczonych, lecz spójnym podręcznikiem dla kogoś, kto zaczyna od zera. Książka ma pięć części ułożonych według broni — miecz długi, dusack, rapier, sztylet połączony z zapasami oraz broń drzewcowa, czyli kij, halabarda i pika. Meyer wyraźnie odwołuje się do tradycji Liechtenauera i przejmuje jej terminologię, jednocześnie przerabiając ją dla warunków, w których walka na śmierć i życie stała się w szkołach walką treningową i sportową. Stąd jego nacisk na pracę ciała: postawy, przejścia, mierzenie dystansu i ćwiczenie w ciągłych, powtarzalnych sekwencjach. To podejście dydaktyczne tłumaczy, dlaczego jego podręcznik do dziś służy jako materiał szkoleniowy. Właśnie dlatego, że opisuje też to, co inni mistrzowie uważali za oczywiste, jego część o mieczu długim należy do najbardziej szczegółowych zachowanych źródeł na temat tej broni w ogóle. Meyer zmarł niedługo po wydaniu książki, mając około trzydziestu trzech lat, po tym jak wstąpił na służbę księcia meklemburskiego w Schwerinie. We współczesnym HEMA jego system jest jednym z najczęściej ćwiczonych kierunków i dla wielu grup stanowi bramę wejściową do całej niemieckiej szkoły.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
