Szermierka bolońska
Włoska tradycja szermiercza z Bolonii, udokumentowana serią traktatów XVI wieku. Nie założył jej Marozzo, lecz Lippo Dardi w 1415 roku.
Podstawowe informacje
WłochyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Szermierka bolońska
O sztuce walki Szermierka bolońska
Szermierka bolońska, zwana też szkołą dardiańską, to włoska tradycja szermiercza związana z Bolonią. Potrzebna jest tu korekta, bo wpis podawał wcześniej jako założyciela Achille Marozza. Marozzo jest najbardziej znanym autorem tej tradycji, a nie jej założycielem: jego Opera Nova ukazała się w 1536 roku, ponad sto lat po powstaniu szkoły. Udokumentowanym założycielem jest Lippo Bartolomeo Dardi, który założył szkołę w 1415 roku. Był szermierzem, astronomem i profesorem matematyki na uniwersytecie bolońskim — połączenie w renesansowych Włoszech nie tak niezwykłe, bo szermierkę pojmowano jako dziedzinę o podstawie geometrycznej. Żaden rękopis Dardiego się nie zachował, więc kształt jego własnego nauczania pozostaje nieznany; dlatego pole założyciela zostaje puste, a nazwisko podaje tekst. Właściwy kształt nadał tradycji dopiero Guido Antonio di Luca, działający w Bolonii około 1500 roku i jej najbardziej wpływowy nauczyciel. Ówczesne powiedzenie głosi, że z jego szkoły wyszło więcej wojowników niż z brzucha konia trojańskiego. To on ustalił nazewnictwo i program, które znajdujemy potem w zachowanych traktatach; jego uczniami byli Antonio Manciolino, Achille Marozzo i kondotier Giovanni de Medici. Zachowane dzieła tworzą niezwykle ciągły szereg: Opera Nova Manciolina z 1531 roku, Opera Nova Marozza z 1536, Lo Schermo Viggianiego spisane około 1550 i wydane w 1575, Dell'arte di Scrimia dall'Agocchiego z 1575 oraz anonimowy rękopis boloński znaleziony w Rawennie.
Style i odmiany
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.