Bind
Binden
Moment w szermierce historycznej, gdy ostrza obu szermierzy stykają się i pozostają w kontakcie. Szermierz wyczuwa, czy przeciwnik naciska mocno, czy słabo.
Podstawowe informacje
Rodzaj pojęciaZasada fizyczna i biomechaniczna
Językniemiecki
Formarzeczownik
Wymowa[bint]
Nazwy alternatywnezwiązanie ostrzy
Odczyty i transkrypcje
IPAˈbɪndn̩
Definicja
Bind (niem. binden, „wiązać”) to sytuacja, gdy miecze obu szermierzy zderzają się i pozostają w kontakcie. Niemiecka tradycja szermiercza Johannesa Liechtenauera uczy w bind „wyczuwać” (Fühlen), czy przeciwnik naciska mocno (stark, hart), czy słabo (schwach, weich). Zależnie od tego szermierz wybiera kolejne działanie. Wobec silnego nacisku ustępuje i obchodzi ostrze przeciwnika, wobec słabego naciska dalej i trafia wprost. Praca w bind jest podstawą wielu technik miecza długiego i wiąże się z zasadą Indes.