Hans Talhoffer
Szwabski mistrz szermierki z XV wieku (poświadczony 1433–1467), autor ilustrowanych rękopisów o zapasach, długim mieczu, walce w zbroi i pojedynkach sądowych.
Podstawowe informacje
NiemcyBiografia
Hans Talhoffer był szwabskim mistrzem szermierki z XV wieku, poświadczonym w latach 1433–1467, i autorem kilku ilustrowanych rękopisów szermierczych. Angielska Wikipedia umieszcza jego narodziny w latach 1410–1415, a śmierć po 1482, Wiktenauer tych dat nie podaje.
W 1433 roku reprezentował arcybiskupa Salzburga Johanna II von Reisberg przed sądem wemicznym. W 1434 został przesłuchany w procesie Jacoba Auera i przyznał, że wynajęto go do porwania. Wiktenauer opisuje go jako człowieka wykształconego, zainteresowanego astrologią i matematyką. Jego nauczyciela nie znamy, ale jego pisma wskazują na związek z tradycją Liechtenauera.
Rękopis MS Chart.A.558 z około 1448 roku to antologia, którą Talhoffer kupił. Kodeks Königsegga powstał w latach 1446–1459, a w 1459 roku Talhoffer ukończył podręcznik osobisty MS Thott.290.2º, dziś w Bibliotece Królewskiej w Kopenhadze. Ostatni rękopis Cod.icon. 394a z 1467 roku powstał dla Eberharda Wirtemberskiego. Rękopisy opisują zapasy, sztylet, długi miecz, walkę w zbroi, konną i pojedynek sądowy z pawężą.
Pisma Talhoffera przepisywano od XV do XIX wieku i zachowało się ich ponad tuzin. Twierdzenia, że należał do bractwa Marxbrüder, nie da się udokumentować, bo bractwo jest poświadczone dopiero od 1474 roku. Nie znaleźliśmy cytatu o udokumentowanym autorstwie Talhoffera.
Młodość
Angielska Wikipedia podaje narodziny około lat 1410–1415 w Szwabii i śmierć po 1482 roku, Wiktenauer tych dat nie podaje i my też nie znaleźliśmy ich w lepszym źródle. Wiktenauer opisuje go jako człowieka wykształconego, zainteresowanego astrologią, matematyką i onomastyką. Około 1437 roku jest wzmiankowany jako zarządca (Kastner) w Hohenburgu na służbie arcybiskupa Salzburga.
Szkolenie i nauczyciele
Pochodzenie bojowe Talhoffera jest według Wiktenauera nieznane, jego pisma wskazują jednak na pewien związek z tradycją Johannesa Liechtenauera. Jego imienia brakuje na liście Towarzystwa Liechtenauera, którą sporządził Paulus Kal, dlatego Wiktenauer uważa za bardziej prawdopodobne, że do tego kręgu nie dołączył. Zapisy zuryskie z 1454 roku wspominają mistrza Hansa, być może Talhoffera, któremu powierzono nauczanie szermierki i rozstrzyganie pojedynków sądowych.
Wkład i innowacje
W 1433 roku reprezentował arcybiskupa Salzburga Johanna II von Reisberg przed sądem wemicznym. Rękopis MS Chart.A.558 jest według Wiktenauera antologią z około 1448 roku, którą Talhoffer kupił, a jego część szermiercza jest prawie pozbawiona tekstu. Kodeks Königsegga MS XIX.17-3 powstał w latach 1446–1459 i przedstawia pojedynek sądowy dla Luitholda von Königsegg, który prawdopodobnie nigdy się nie odbył. Rękopis MS 78.A.15 z lat pięćdziesiątych XV wieku powstał dla braci Davida i Buppellina vom Stain. Podręcznik osobisty MS Thott.290.2º z 1459 roku napisał według angielskiej Wikipedii Michel Rotwyler, a zilustrował Clauss Pflieger. Rękopis Cod.icon. 394a z 1467 roku powstał dla Eberharda Wirtemberskiego, który zapłacił za niego 10 guldenów i zboże.
Legendy i udokumentowane fakty
Twierdzenia, że był członkiem lub założycielem bractwa Marxbrüder z powodu lwa świętego Marka w jego herbie z 1459 roku, nie da się udokumentować, ponieważ bractwo jest poświadczone dopiero od 1474 roku. Utożsamienie mistrza Hansa, który w 1455 roku przygotowywał Mahiota Coquela do pojedynku sądowego, z Talhofferem jest według Wiktenauera nieopatrzone cytowanym źródłem. Datowanie rękopisu MS Chart.A.558 jest różne, Wiktenauer podaje rok 1448, angielska Wikipedia i Hergsell 1443. Wiktenauer podaje jako zamawiającego Eberharda V, Wikipedia Eberharda I, sądzimy, że chodzi o tę samą osobę, najpierw hrabiego, a później pierwszego księcia Wirtembergii.
Dziedzictwo
Pisma Talhoffera przepisywano według Wiktenauera w każdym stuleciu od XV do XIX, a rękopisów jest ponad tuzin, wśród nich kodeks z Ambras z lat 1480–1500 i monachijskie odpisy Cod.icon. 394 i 395 z około 1820 roku. Faksymile jego rękopisów wydał w latach 1887–1894 Gustav Hergsell po niemiecku i po francusku. W 1434 roku został przesłuchany w norymberskim procesie Jacoba Auera, oskarżonego o morderstwo, i przyznał, że wynajęto go do porwania Hansa von Villenbach.