Gu Ruzhang

Podstawowe informacje

Data urodzenia1894

Data śmierci1952

Kraj pochodzeniaChiny

ZawódŻołnierz

Biografia

Gu Ruzhang (1894–1952), po kantońsku Ku Yu Cheung, był chińskim mistrzem północnego Shaolinu (Bak Sil Lum) i techniki żelaznej dłoni. Urodził się w 1894 roku w Funing w prowincji Jiangsu. Jego życiorys znamy głównie z blogu badawczego Chinese Martial Studies, chińskich źródeł nie udało nam się odczytać.

Ojciec prowadził agencję eskortową i od 1906 roku ćwiczył go w Tantui. Około 1911 roku wyjechał do Shandongu do Yan Jiwena, zwanego Wielką Włócznią Yan, i został u niego co najmniej jedenaście lat. Nauczył się dziesięciu sekwencji północnego Shaolinu, form z bronią, żelaznej dłoni i qigongu Złotego Dzwonu. W 1922 roku Yan uznał jego szkolenie za ukończone.

W październiku 1928 roku wziął udział w pierwszym ogólnokrajowym egzaminie Guoshu w Nankinie i uzyskał tytuł guoshi. W 1929 roku należał do tak zwanych pięciu południowych tygrysów, którzy przybyli uczyć style północne do Kantonu. W czerwcu 1929 roku założył Instytut Guoshu w Kantonie i został jego prezydentem, w 1934 roku był głównym instruktorem Guoshu ósmej armii. Na początku lat czterdziestych wycofał się z życia publicznego i zmarł w 1952 roku w wieku 58 lat.

Młodość

Urodził się w 1894 roku w Funing w prowincji Jiangsu jako drugi syn, miał starszego brata i młodszą siostrę. Dokładnej daty urodzenia nie znaleźliśmy. Ojciec prowadził dobrze prosperującą agencję eskortową, znał Tantui i był niemal niepiśmienny. Angielska Wikipedia nazywa go Gu Lizhi. W 1901 roku Gu ukończył jeden rok szkoły podstawowej. Od 1906 roku, w wieku jedenastu lat, ojciec zaczął go ćwiczyć, najpierw w sekwencji Shi Lu Tan Tui. Chinese Martial Studies podaje, że te dane pochodzą z własnej opowieści Gu.

Szkolenie i nauczyciele

Około 1911 roku wyjechał do Shandongu do przyjaciela ojca Yan Jiwena, zwanego Wielką Włócznią Yan, byłego pracownika służb eskortowych z małą szkołą. Towarzyszył mu kuzyn Ba Qingxiang. U Yana został co najmniej jedenaście lat, ponownie nauczył się Tantui, a do tego dziesięciu sekwencji północnego Shaolinu, form z bronią, żelaznej dłoni i qigongu Małego Złotego Dzwonu. W 1922 roku, gdy wrócił do domu z powodu śmierci matki, Yan uznał jego szkolenie za ukończone. Angielska Wikipedia podaje innych nauczycieli: Yu Zhenshenga do Chaquan, Li Jinglinga do taijiquan stylu Yang i Bajiquan oraz Sun Lutanga do Baguazhang i Xingyiquan. Chinese Martial Studies tych nauczycieli nie wymienia.

Wkład i innowacje

W październiku 1928 roku wziął udział w pierwszym ogólnokrajowym egzaminie Guoshu w Nankinie i uzyskał tytuł guoshi. Angielska Wikipedia podaje, że egzamin z powodu kontuzji nie ogłosił jednego zwycięzcy i zakończył się piętnastoma mistrzami, wśród których był też on. W marcu 1929 roku Li Jishen otworzył w Kantonie Instytut Guoshu Liangguang, a wśród jego pięciu południowych tygrysów byli Wan Laisheng, Fu Zhensong, Li Xianwu, Wan Laimin i Gu Ruzhang. Instytut przestał działać po około dwóch miesiącach, gdy Li Jishen zrezygnował. W czerwcu 1929 roku Gu założył Instytut Guoshu w Kantonie i został jego prezydentem. Instytut w 1936 roku otrzymał rządowe wyróżnienie, a w 1938 roku zamknął się w czasie japońskiej okupacji. W 1934 roku Gu został głównym instruktorem Guoshu ósmej armii.

Legendy i udokumentowane fakty

Opowiada się, że jednym uderzeniem zabił rosyjskiego konia, który następnego dnia padł, i że odmówił właścicielowi zapłaty odszkodowania. Angielska Wikipedia i autor Chinese Martial Studies uważają tę historię za legendę, według autora prawdopodobnie związaną z płatnymi pokazami. Wikipedia podaje fotografię, na której przełamał dwanaście cegieł. Niektóre strony internetowe łączą jego fotografie z innymi mistrzami, tego nie mogliśmy zweryfikować. Sporna jest też jego znajomość Xingyiquan, którą Wikipedia podaje, a czytelnicy pod artykułem Chinese Martial Studies kwestionują.

Dziedzictwo

Na początku lat czterdziestych ogłosił odejście w cień i zniknął z życia publicznego. Zmarł w 1952 roku w wieku 58 lat, według części uczniów na dolegliwości serca. Miejsca śmierci nie znaleźliśmy, a autor Chinese Martial Studies podaje, że o jego ostatnich latach nie ma informacji. Nazwisk jego uczniów nie udało nam się udokumentować ze zweryfikowanych źródeł.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki