Chang Dsu Yao

Podstawowe informacje

Data urodzenia14/6/1918

Data śmierci7/2/1992

Kraj pochodzeniaWłochy

ZawódŻołnierz

Znany również jakoChang Tsu-yao

Biografia

Chang Dsu Yao urodził się 14 czerwca 1918 roku we wsi Chaiji w powiecie Pei w prowincji Jiangsu i zmarł 7 lutego 1992 roku w Tajpej. Był mistrzem meihuaquan i taijiquan, który po odejściu z armii uczył chińskich sztuk walki we Włoszech.

Trening meihuaquan rozpoczął w wieku sześciu lat u Liu Baojuna; w linii tego stylu jest podawany jako 16. pokolenie. W 1938 roku trenował w Wojskowej Szkole dla Oficerów w Guilin, filii akademii Whampoa, między innymi u Chang Dongshenga i Chang Ch'ing P'o. Walczył w wojnie z Japonią i w chińskiej wojnie domowej po stronie Chiang Kai-sheka. Po 1949 roku wyjechał na Tajwan, gdzie uczył sztuk walki wojsko i policję i przestawał między innymi z Cheng Man-ch'ingiem i Liu Yunqiaem.

Uczył meihuaquan, taijiquan, bajiquan, baguazhang, xingyiquan, hongquan, yuejiaquan oraz innych stylów i broni. W 1974 roku przeszedł z armii na emeryturę, w 1975 roku przeprowadził się do Bolonii, a w 1977 roku na zaproszenie Roberta Fassiego do Mediolanu, gdzie założył szkołę Scuola Chang, podzieloną na sekcje waijia i neijia. Z uczniami napisał trzytomową L'enciclopedia del Kung Fu Shaolin (1986–1989), Tai Chi Chuan (1989), Il Kung Fu (1990), Corso pratico di Tai Chi Chuan (1993) oraz Il Tai Chi Chuan, il segreto dell'energia vitale (1996).

We włoskiej federacji FE.S.I.KA kierował sekcją kung-fu, a później założył własne stowarzyszenie FeIK. Po mistrzostwach świata na Tajwanie w 1986 roku połowa członków oddzieliła się od niego i powstała UIKC. Do jego uczniów należeli synowie Chang Wei-hsin i Chang Yu-hsin, a także Xu Wenli, Maurizio Zanetti, Enrico Lazzerini i Roberto Fassi.

Powiązane sztuki walki

Organizacje

• SCUOScuola ChangZałożyciel · 1977