Lucha canaria (zapasy kanaryjskie)
Zapasy kanaryjskie w piaszczystym kole zwanym terrero, rozgrywane drużynowo. Upadek to dotknięcie piasku czymkolwiek poza stopami; przepisy spisano już w 1872 roku.
Podstawowe informacje
HiszpaniaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Lucha canaria (zapasy kanaryjskie)
O sztuce walki Lucha canaria (zapasy kanaryjskie)
Zapasy kanaryjskie rozgrywa się w piaszczystym kole zwanym terrero i różnią się od większości stylów tym, że są sportem drużynowym: mecz kończy się dopiero, gdy pokonani zostaną wszyscy członkowie jednej drużyny. Pojedynczy pojedynek, zwany brega albo agarrada, wygrywa się na dwa upadki z trzech. Upadek oznacza, że przeciwnik dotknie piasku dowolną częścią ciała poza stopami — nie liczy się więc, jak upadnie, tylko że upadł. Zawodnicy zaczynają w pochyleniu, jedną ręką chwytając brzeg spodni przeciwnika, drugą prowadząc swobodnie. Chwyty dzielą się na trzy grupy: ściągające, blokujące i odchylające; uderzenia, kopnięcia ani duszenia nie są dozwolone. Pochodzenie wywodzi się od Guanczów, mieszkańców wysp przed podbojem hiszpańskim, a kronika Alvara Garcíi de Santa María z 1420 roku opisuje tam już zapasy wraz z sędziami. Przepisy nowoczesne są znacznie młodsze: spisano je w 1872 roku. Zapasów naucza się do dziś w szkołach kanaryjskich i mają własną federację; wraz z emigracją dotarły też do Wenezueli i na Kubę.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.