Fu Hok Seung Ying Kuen

Podstawowe informacje

O kata

W linii Wong Fei-hunga Fu Hok Seung Ying Kuen należy do czterech filarów Hung Ga obok Gung Ji Fuk Fu Kuen, formy pięciu zwierząt i Tit Sin Kuen. Angielska Wikipedia pisze, że nawiązuje do Gung Ji Fuk Fu Kuen i rozszerza zasób technik; według HK01 dzieli z nią postawy sei ping ma i ji ng ma oraz większość pracy rąk. Według HK01 część tygrysa wychodzi z prostych i poprzecznych ruchów starszego Hung Ga, uzupełnionych o chwyty i podcięcia: szpon tygrysa uderza wprost albo po chwycie ramienia przeciwnika przygotowuje kopnięcie. Część żurawia porusza się po łukach, uderza z boku i działa zwodem. Przykładem jest seria motylich dłoni, gdy obie dłonie jednocześnie celują w pachwinę i mostek, a stopy przesuwają się krokiem kei lun. Pavel Macek (practicalhungkyun.com) według komentarza w książce Chu Yu-zaie podaje, że forma zaczyna się metodą trzech wypadów saam jin faat, a kończy technikami stylu Fat Gar Lo Hon. Niektóre ruchy, na przykład 羅漢曬屍 (arhat suszy ciało na słońcu) czy 童子拜佛 (chłopiec kłania się Buddzie), HK01 wywodzi ze starszej tradycji shaolin i porównuje ręce żurawia do stylu białego żurawia z Yongchun.

Znaczenie nazwy

Nazwa 虎鶴雙形拳 znaczy dosłownie pięść dwóch form, tygrysa i żurawia. Według HK01 forma bierze za wzór charakter obu zwierząt, a jej sensem jest połączenie dwóch zupełnie odmiennych sposobów walki. Lam Sai-wing w swojej książce, według tego samego źródła, rozróżniał dwa składniki: ręce tygrysa, które Hung Ga miał od zawsze, oraz ręce żurawia, przejęte z buddyjskiej pięści arhatów. Szkoła Yee's Hung Ga w Inverness wykłada tę parę tak: żuraw rozwija miękką, smagającą siłę bin ging, tygrys ducha walki i twardą siłę.

Twórca i historia

Zarówno angielska Wikipedia, jak i HK01 przypisują formę Wong Fei-hungowi. Według Wikipedii dodał do niej pracę mostów i zakorzenienie mistrza Tit Kiu Saama oraz techniki długiego ramienia przypisywane stylom Fat Gar, Lo Hon i Lama. Hasło o jego ojcu, Wong Kei-yingu, w tej samej encyklopedii podaje jednak, że formę tygrysa i żurawia ćwiczył już on i był z niej znany, a tradycja Hung Ga łączy jakąś jej postać już z Hung Hei-gunem. Uważamy, że Wong Fei-hung przerobił starszą formę, bo Wikipedia wyraźnie mówi o wersji, którą przekazał swoim uczniom. Rozsławił ją Lam Sai-wing. Według angielskiej Wikipedii pokazał ją w 1921 roku na zbiórce na sierociniec, a Sun Yat-sen zaczął go potem nazywać „panem Tygrysem i Żurawiem" (虎鶴先生); HK01 umieszcza to samo wydarzenie w 1908 roku. Z pomocą ucznia Chu Yu-zaie Lam napisał i wydał o formie książkę.

Różnice między stylami

Formy tygrysa i żurawia ćwiczy się także poza linią Wong Fei-hunga. Według angielskiej Wikipedii są krótsze i mają zwykle 108 ruchów lub technik; liczby ruchów w wersji Wong Fei-hunga nie udało nam się ustalić. Pavel Macek (practicalhungkyun.com) cytuje Wong Man-kaia, według którego forma łączy techniki Hung Gar, Mok Gar, Hap Gar, Fat Gar i innych stylów. Lam Cho, siostrzeniec Lam Sai-winga, powiedział Mackowi w 2004 roku, że to nie forma Hung Gar, lecz mieszanka stylów; według HK01 dodał do formy solowej ćwiczenie w parach 虎鶴雙形對拆.