Chum Kiu

Podstawowe informacje

O kata

Chum Kiu to druga z trzech bezbronnych form Wing Chun i nawiązuje do Siu Nim Tau. Według angielskiej Wikipedii uczy łączenia ruchu całego ciała z wejściem do przeciwnika: pokonania dystansu i zaburzenia jego postawy i równowagi. Dodaje ataki łokciami i kolanami na krótki dystans oraz sposób odzyskania linii środkowej, gdy struktura z Siu Nim Tau zostanie utracona. Postawa, którą w Siu Nim Tau utrzymuje się w miejscu, tutaj zostaje wprawiona w ruch. Victoria Wing Chun i Wing Chun Journey wymieniają trzy nowe rodzaje ruchliwości: do przodu, przyciąganiem do siebie i obrotem. Szkoła z Halesowen podkreśla obrotową postawę Juen Ma, krok naprzód Biu Ma i krok pod kątem 45 stopni. Według The Wing Chun School jądrem formy jest Yiu Ma Hap Lap, współdziałanie siły z bioder, dzięki któremu siła przeciwnika jest zarówno odchylana, jak i zwracana. Victoria Wing Chun dzieli formę na trzy części: pierwsza uczy ciało poruszać się jako całość i zmieniać ręce na linii środkowej, w drugiej pojawiają się kopnięcia Dim Gerk, a trzecia łączy postawę i ręce podczas kopnięć, kroków i zmiany linii środkowej. Uczy się jej dopiero po opanowaniu Siu Nim Tau, a The Wing Chun School dołącza do niej ćwiczenie Chi Sau, ponieważ praca z ramionami przeciwnika wymaga wyczucia.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Nazwa zapisana jest 尋橋 (Jyutping cham4 kiu4); angielska Wikipedia tłumaczy ją jako szukanie mostu. W chińskich sztukach walki mostem nazywa się przede wszystkim ramiona, czasem nogi; Cheung's Wing Chun rozróżnia most krótki, przedramię, i długi, całe ramię. Szuka się więc miejsca, gdzie ramię dotyka ramienia przeciwnika. Ta sama szkoła podaje też most opadający, zapisywany 沉橋.

Różnice między stylami

Według angielskiej Wikipedii dla niektórych linii centralnym motywem jest zaangażowanie ciężaru ciała w cios, poprzez obrót albo krok. Linie odczytujące nazwę jako most opadający kładą większy nacisk na wyrwanie przeciwnika z równowagi i dodają ruch spiralny. Wing Chun Journey opisuje wersję w wykonaniu Yip Chinga: liczy 58 ruchów, kopnięcia przypadają na numery 28, 40, 49 i 51, a według rozpisu niektóre odcinki powtarzają się na drugą stronę.

Bunkai – zastosowania

International Wing Chun Academy podaje, jako wielokierunkową siłę, krok w bok z jednoczesnym Bong Sau i unoszącym się Dai Sau: jedno ramię kreśli koło, drugie się unosi, a wraz z przesunięciem ciała powstają trzy kierunki siły. Według tej szkoły podczas obrotu wokół własnego środka ćwiczący ignoruje opór, a broniący się przeciwnik obraca się razem z nim.

Techniki w kata