Kalinda (Karaibska walka na kije)
Karaibska walka na kije pochodzenia afrykańskiego, zadomowiona na Trynidadzie. Towarzyszą jej bębny i śpiewak chantwell; z jej pieśni wyrosło calypso.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Kalinda (Karaibska walka na kije)
Kalinda, zapisywana także calinda albo kalenda, to karaibska walka na kije, która jest zarazem muzyką i tańcem. Nie ma założyciela ani roku powstania, bo jest zwyczajem, a nie szkołą. Udokumentowane jest, że pojawiła się na Karaibach w latach dwudziestych XVIII wieku i że jej korzenie prowadzą do królestwa Kongo; przywieźli ją na wyspy zniewoleni Afrykanie. Na Trynidad trafiła po 1783 roku, gdy Cédula de Población sprowadziła na wyspę francuskich plantatorów wraz z ludźmi, których trzymali w niewoli. Stamtąd rozeszła się dalej i pod różnymi nazwami występuje na Martynice, Gwadelupie, Haiti, Barbadosie i w Portoryko. Pojedynek ma trzy nierozdzielne części. Kij nazywa się bois, arena gayelle, a śpiewak zwany chantwell prowadzi wołanie i odpowiedź, tak zwane lavways, którymi publiczność zagrzewa walczących. Do tego dochodzi bębnienie z własnymi pieśniami obrzędowymi. Kalinda nie jest więc walką z muzyką w tle — muzyka wyznacza jej rytm i granice. Po zniesieniu niewolnictwa w 1833 roku kalinda wsiąkła w karnawał trynidadzki, a jej przyśpiewki stały się podstawą calypso. Administracja kolonialna wielokrotnie ją zakazywała; napięcie osiągnęło szczyt w okresie canboulay między 1858 a 1884 rokiem, gdy starcia przerodziły się w zamieszki. Przetrwała zakazy. Dziś część bojowa odbywa się w ramach karnawału jako doroczne zawody z ustalonymi przepisami.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.