Tonfa
Inne nazwy: tunkuwa
Dębowy kij z prostopadłym uchwytem umieszczonym w jednej trzeciej długości, ćwiczony w parze; wywodzona z niego policyjna pałka PR-24 zaczęła być używana w 1972 roku.
Podstawowe informacje
O broni
Tonfa to drewniana broń okinawskiego kobudō: kij z prostopadłym uchwytem przymocowanym w około jednej trzeciej długości. Jej pochodzenie jest sporne, rozważa się Chiny, Okinawę i Azję Południowo-Wschodnią. Dzisiejsi praktycy często podają, że powstała z uchwytu kamienia młyńskiego używanego przez rolników; jednak historycznie sztuki walki na Okinawie kultywowały wyższe warstwy, które przejmowały je z Chin. Bronią spokrewnioną są tajska mai sok, khmerska staupe i wietnamska song xỉ. Tonfa ma długość około 38 do 51 cm i przy chwycie wystaje za łokieć na jakieś trzy centymetry. Tradycyjnie wykonywano ją z czerwonego lub białego dębu. Wyróżnia się pięć kształtów: z zaokrąglonymi bokami i półkolistym końcem, z kanciastymi płaszczyznami, rozszerzoną łopatkowato ku końcowi, całkowicie zaokrągloną i zaostrzoną do obrony pchnięciem. Tonfę używa się w parze. Znane są trzy chwyty: naturalny honte-mochi, odwrotny gyakute-mochi i specjalny tokushu-mochi, rzadki, lecz stosowany w kacie Yaraguwa. W kobudō Matayoshi broń nazywa się tunkuwa i ćwiczy się z nią katy Matayoshi no Tunkuwa Dai Ichi i Dai Ni. W 1972 roku formacje policyjne zaczęły używać wywodzonej z niej pałki z boczną rączką, znanej jako PR-24. Po incydencie z Rodneyem Kingiem stopniowo z niej odchodziły.
Części broni
- Rękojeść