Targe
Inne nazwy: targaid
Okrągła szkocka tarcza o średnicy 45-55 cm z krzyżowo sklejonych desek pokrytych skórą z mosiężnymi ćwiekami, główna obrona górali do bitwy pod Culloden w 1746 roku.
Podstawowe informacje
Wielka BrytaniaO broni
Od końca XVI wieku do bitwy pod Culloden w 1746 roku targe był główną obroną szkockiego górala w walce. Słowo pochodzi od frankijskiego targa, tarcza; po gaelicku tarczę nazywa się targaid. Po klęsce jakobitów pod Culloden ustawa o rozbrojeniu (Disarming Act) zakazała noszenia targe. Jest to okrągła tarcza o średnicy 45-55 cm. Rdzeń tworzyły dwie bardzo cienkie warstwy desek o wzajemnie prostopadłym usłojeniu, łączone małymi drewnianymi kołkami, czyli w zasadzie sklejka. Lico pokrywała twarda wołowa skóra, przymocowana licznymi mosiężnymi, czasem srebrnymi ćwiekami; pośrodku zwykle znajdował się mosiężny umbo. Odwrocie pokryte było skórą jelenią. Góral niósł w jednej ręce miecz koszowy lub sztylet, a targe na drugim ramieniu. W ręce z tarczą trzymał często jeszcze sztylet dirk, którego ostrze wystawało spod krawędzi tarczy. Zachowane egzemplarze są zdobione skomplikowanymi wzorami, co sugeruje, że pierwotnie należały do ważnych osób.
Pokrewne rodzaje broni
- Używana w parze z: Szkocki miecz koszowy