Szkocki miecz koszowy
Inne nazwy: claymore, claidheamh mòr, basket-hilted broadsword
Szkocki miecz z koszowym jelcem, powszechna broń klanów góralskich w czasie powstań jakobickich na przełomie XVII i XVIII wieku, noszony razem z tarczą targe.
Podstawowe informacje
Wielka BrytaniaO broni
Szkocki miecz z koszowym jelcem był powszechną bronią członków klanów w czasie powstań jakobickich końca XVII i początku XVIII wieku. Po gaelicku nazywa się claidheamh mòr, po angielsku claymore, co znaczy wielki miecz; określenie claybeg dla mniejszej odmiany nie odpowiada gaelickiemu uzusowi. Rozmiarów i wagi szkockiego miecza koszowego nie udało nam się ustalić z wykorzystanych źródeł. Góral zwykle trzymał miecz lub sztylet w jednej ręce, a na drugim ramieniu nosił okrągłą tarczę targe; w ręce z tarczą często trzymał jeszcze sztylet dirk, którego ostrze wystawało spod krawędzi tarczy. W XVIII wieku szermierka mieczem koszowym zaczęła uchodzić za szkocką specjalność i ukazał się szereg podręczników, które jej uczyły. Jedno z ostatnich bojowych użyć szkockiego miecza koszowego na wojnie wiąże się z majorem Jackiem Churchillem podczas drugiej wojny światowej.
Pokrewne rodzaje broni
- Używana w parze z: Targe