Shuang Gou

Podstawowe informacje

Sztuki walki

Kung FuChoy Li Fut

PochodzenieChiny

Rodzaj broniMiecz

Sposób działaniaHakowa, Sieczna

Sposób trzymaniaParzysta

Okres użyciaXIX wiek, Współcześnie

Pierwotne przeznaczenieSamoobrona cywilna i pojedynek, Trening

O broni

Shuang gou, miecze hakowe, to chińska broń parzysta, zwana też tygrysimi mieczami hakowymi lub qian kun ri yue dao, dosłownie "miecz nieba i ziemi, słońca i księżyca". Większość zachowanych egzemplarzy i przedstawień artystycznych pochodzi dopiero z późnej dynastii Qing lub później. Miecze hakowe nie występują w urzędowych spisach chińskiego uzbrojenia; były bronią wyłącznie cywilną. Każdy miecz ma pięć funkcjonalnych części: grzbiet, którym walczy się jak zwykłym mieczem; hak do podcinania, chwytania broni i siekania; zaostrzony koniec rękojeści; sierpowaty jelec do blokowania, chwytania i cięcia; oraz połączenie wykorzystywane przy pracy parą. Gdy wojownik zaczepi luźno oba haki i machnie jednym mieczem, drugi wyrywa się dalej, wydłużając zasięg z około trzech stóp do około sześciu, czyli z jednego metra do dwóch. Miecze hakowe ćwiczy się w stylach północnych, jak północny shaolin i modliszka siedmiu gwiazd, a także w niektórych szkołach południowych, na przykład w Choy Lay Fut. W sparingu używa się ich prawie nigdy, a w formach parzystych tylko wstrzemięźliwie. Niektóre szkoły baguazhang uczą podobnej broni, zwanej nożami jelenich rogów lub nożami mandarynek.

Części broni

• Grzbiet
• Hak
• Głowica
• Jelec