Montante
Iberyjski miecz dwuręczny XV-XVII wieku, typ pośredni między mieczem długim a zweihänderem; mistrzowie kończyli nim pojedynki, a jego naukę spisał Figueyredo w 1651 roku.
Podstawowe informacje
O broni
Montante to miecz dwuręczny używany głównie w Hiszpanii i Portugalii od XV do XVII wieku. Rozwinął się z mieczy długich późnego średniowiecza i renesansu i pod względem typu stoi między zwykłym europejskim mieczem długim a niemieckim zweihänderem, z którym rozwijał się równolegle. Rozmiarów i wagi nie udało nam się ustalić z wykorzystanych źródeł. Montante był powszechnie używany na polach bitew, jednak wraz z pojawieniem się tercios stopniowo z nich zniknął. Nadal używali go mistrzowie broni, ochroniarze i okazjonalnie osoby broniące się. Mistrzowie dawali nim znak zakończenia pojedynku lub treningowego starcia uczniów; stąd hiszpańskie powiedzenie meter el montante. Diogo Gomes de Figueyredo, marszałek polny i mistrz broni, który uczył szermierki księcia Teodósia, spisał w 1651 roku Memorial da Prattica do Montante. Zawiera szesnaście prostych i szesnaście złożonych zasad opartych na cięciach talhos i revezes oraz na pchnięciach. Wcześniejszą pracę o montante zostawił w 1639 roku Luis Díaz de Viedma. Mistrzowie broni nosili po prawej stronie kaftana czerwoną naszywkę w kształcie montante jako znak swojej pozycji.
Pokrewne rodzaje broni
- Wywodzi się z: Miecz długi