Liuyedao
柳叶刀 · liǔyèdāo
Dosłownie: nóż wierzbowego liścia
Lekko zakrzywiona chińska jednoręczna szabla o długości 91–99 cm, najbardziej rozpowszechniona za dynastii Ming, gdy zastąpiła jian w uzbrojeniu.
Podstawowe informacje
ChinyO broni
Liuyedao (柳叶刀), dosłownie "nóż wierzbowego liścia", to jeden z głównych typów chińskiej szabli dao, obok yanmaodao, piandao i niuweidao. Pochodzi od starszej szabli mongolskiej. Za dynastii Ming pozostała najpopularniejszą jednoręczną szablą i jako broń wydawana przejęła rolę jianu; za dynastii Ming i Qing służyła jako broń boczna jazdy i piechoty. Klinga jest lekko zakrzywiona na całej długości, co słabi ostrze, choć pozostaje ono dość skuteczne, i wzmacnia cięcia i sieki. Rękojeści bywają zwykle prosto, od XVIII wieku pojawiają się też wygięte w dół. U szyjki klingi bywa ozdobny kołnierz tunkou, pozostałość starszych konstrukcji. Szabla waży 0,91–1,36 kg i mierzy 91–99 cm. Tą bronią trenowało pierwotnie wiele szkół chińskich sztuk walki. W niektórych muzealnych egzemplarzach przypisanie do liuyedao jest sporne z powodu kształtu klingi.
Pokrewne rodzaje broni
- Odmiana broni: Dao