Gada
गदा · gadā
Indyjska tępa maczuga z kulistą głowicą na drzewcu i szpicem na szczycie; broń boga Hanumana i nagroda dla zwycięzców zapasów kushti.
Podstawowe informacje
IndieO broni
Gada to tępa maczuga z subkontynentu indyjskiego, sanskrycko gadā. W epopei Mahabharata za mistrzów gady uznaje się Balaramę, Duryodhanę, Bhimę, Karnę, Shalyę i Jarasandhę. Poza Indiami przejęła ją Azja Południowo-Wschodnia, gdzie do dziś używa się jej w silacie. Nie udało nam się ustalić w źródłach datowania jej powstania. Gada jest wykonywana z drewna lub metalu i tworzy ją zasadniczo kulista głowica na drzewcu, ze szpicem na szczycie. Metropolitan Museum of Art posiada indopersyjską gadę ze stali i złota z XVII wieku, długą 26,5 cala, czyli około 67 cm. Sztuka walki gadą nazywa się gada-juddha. Maczugę używa się pojedynczo lub w parze i można nią władać dwudziestoma różnymi sposobami; techniki gada-juddhy wspominają Agni Purana i Mahabharata. Gada należy też do wyposażenia kalaripayattu. Do treningu służą drewniane maczugi mudgar: jedną lub dwiema wymachuje się za plecami w kilku wariantach, co wzmacnia chwyt i wytrzymałość ramion. Z gady i mudgaru wywodzi się też karateckie narzędzie wzmacniające chiishi i ćwiczenia z nim. Gada jest główną bronią boga Hanumana, a Vishnu trzyma w jednej ze swoich czterech rąk gadę imieniem Kaumodaki. Zapaśnik The Great Gama słynął z częstych treningów z gadą, a zwycięzcy zapasów kushti często dostają ją jako nagrodę.
Pokrewne rodzaje broni
- Odmiany: Mudgar