Caestus
Dosłownie: ten, kto bije
Inne nazwy: cestus
Rękawica bojowa antycznych pięściarzy z rzemieni twardej skóry, którą Rzymianie nabijali ćwiekami na igrzyska gladiatorów, a w skrajnej postaci nawet kolcami.
Podstawowe informacje
O broni
Caestus, zwany też cestus, był rękawicą bojową antycznych pięściarzy. Rzymska forma wywodziła się z greckiego wzoru, w którym pięść owijano rzemieniami z twardej skóry zwanymi himantes i sphairai. Łacińskie słowo caestus tłumaczy się jako „ten, kto bije”. Podstawowy rzymski caestus tworzyły rzemienie z twardej skóry, które owijały i chroniły pięść oraz przedramię. Rzemienie mogły być nabijane ćwiekami, a w skrajnej postaci nawet kolcami. W Grecji boks z caestusem należał do igrzysk olimpijskich. Theagenes z Thasos, zwycięzca olimpijski w roku 480 p.n.e., podobno zabił większość swoich przeciwników i po śmierci był czczony kultem heroicznym. W Rzymie walka z caestusem pojawiała się na igrzyskach gladiatorów; wojownicy najpewniej stawali naprzeciw przeciwnikom uzbrojonym tak samo i poza caestusem najwyraźniej nie mieli żadnej zbroi. Byli to niewolnicy lub tak zwani infames, ludzie o bardzo ograniczonych prawach obywatelskich. Caestus przedstawia hellenistyczny brązowy posąg Odpoczywający pięściarz.