Atarashii naginata (nowoczesna naginata)
なぎなたNowoczesna sportowa naginata z 1955 roku; inaczej niż w kendo trafia się także goleń, a większość ćwiczących to kobiety.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Atarashii naginata (nowoczesna naginata)
Atarashii naginata, dosłownie nowa naginata, to nowoczesna sportowa postać japońskiej walki glewią. Powstała w 1955 roku, gdy Ogólnojapońska Federacja Naginaty zebrała elementy szkół klasycznych w jedno ustandaryzowane budo; dawne szkoły działają obok niej niezależnie, a nowa dyscyplina ich nie zastępuje, lecz staje obok nich. Ćwiczy się z naginatą treningową, której drzewce jest dębowe, a głownia bambusowa, w sprzęcie ochronnym wywiedzionym z kendo. Zasadnicza różnica wobec kendo tkwi właśnie w polach trafienia: obok głowy, nadgarstka, tułowia i pchnięcia w gardło trafia się także goleń, co czyni z glewii broń o zupełnie innym zagrożeniu niż miecz i dlatego do wyposażenia należą ochraniacze goleni. Rywalizuje się w dwóch odrębnych konkurencjach. Shiai to walka dwojga przeciwników, w której punktuje czyste trafienie w wyznaczone pole. Engi to przepisany układ wykonywany przez parę i oceniany przez sędziów za precyzję, wyczucie czasu i wyraz. W Japonii XX wieku naginata stała się sztuką walki najsilniej związaną z kształceniem dziewcząt i do dziś większość ćwiczących stanowią kobiety, choć mężczyźni również startują. Dyscyplina rozpowszechniła się w dziesiątkach krajów, a mistrzostwa świata odbywają się regularnie. Pojedynczy założyciel nie jest udokumentowany, była to bowiem praca federacji.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.