Zhou
肘
Dosłownie: łokieć
Zhou, łokieć, to jedna z ośmiu bram taijiquan: lekkie, rozluźnione uderzenie łokciem z siłą płynącą ze środka ciała i od ziemi.
Podstawowe informacje
⚠️ Częste błędy
Podczas treningu na poduszce treningowej cel jest źle ustawiony: ćwiczący go nie trafia albo uderzenie zatrzymuje się zbyt wcześnie, gdy poduszka znajduje się za ciałem.
O technice
Zhou (肘), po angielsku elbow stroke, to jedna z ośmiu bram taijiquan. Taiji-forum.com opisuje go jako lekkie, rozluźnione uderzenie łokciem, którego impuls wychodzi ze środka ciała lub z pasa i jest napędzany siłą płynącą z ziemi; egreenway.com mówi o energii uderzenia całego ciała, w której ćwiczący, zależnie od kierunku ataku, używa przedniej lub tylnej części barku. Podczas treningu uderzenia, jak opisuje to taiji-forum.com, łokieć porusza się spiralnie w górę i do tyłu. Należy wraz z cai, lie i kao do czterech bram narożnych Trzynastu Postaw i odpowiada trygramowi dui (jezioro); teksty klasyczne, według egreenway.com, podkreślają, że przed użyciem zhou trzeba opanować sześć poprzednich energii. Bramy narożne, w odróżnieniu od peng, stosuje się tylko w konkretnych formach układu; dla zhou egreenway.com podaje postawę Obrót i cios pięścią. W praktyce tui shou osiem bram służy do tego, by ćwiczący wytrącił przeciwnika z równowagi, przemieścił go lub obalił.