Tatsumi-ryu Heiho
立身流兵法Szkoła samurajska z początku szesnastego wieku, w której miecz, włócznia i laska mieszczą się w jednym programie, a w formach parowych miecz zawsze zwycięża.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Tatsumi-ryu Heiho
Tatsumi-ryū Heihō to japońska szkoła koryū bujutsu, założona przez Tatsumi Sankyō. Źródła umiejscawiają jej powstanie między rokiem 1504 a 1521, czyli w erze Eishō, a same źródła określają tę datację jako przybliżoną; katalog wcześniej podawał rok 1500 i poprawił go na 1504, nadal traktowany jako przybliżony. Program nauczania jest niezwykły ze względu na swój układ. Obok szermierki (kenjutsu) i dobywania miecza (iai) obejmuje sōjutsu, walkę włócznią, oraz yawarę, walkę bez broni, której szkoła celowo nie nazywa jūjutsu. Długa laska (rokushaku bō), krótka laska (hanbō) oraz naginata nie są traktowane jako odrębne dyscypliny, lecz są zaliczane do szermierki — szkoła uznaje je za sposoby stosowania tej samej pracy mieczem przy innej broni w dłoni. Do yawary należą również kappō, techniki cucenia, oraz wiązanie liną; niektóre zwoje poświęcone są rozpoznaniu i podstępom. W formach parowych obowiązuje zasada, która wiele mówi o szkole: cokolwiek trzyma przeciwnik, miecz zawsze zwycięża. Nie jest to twierdzenie o wyższości tej broni, lecz zamysł ćwiczebny, aby uczeń poznał drogę wejścia przeciw każdej z nich. Szkoła jest przekazywana do dziś; jej dwudziestym drugim mistrzem jest Katō Hiroshi, urodzony w 1944 roku, a jej siedzibą jest Sakura w prefekturze Chiba, na terytorium, które historycznie należało do klanu Hotta. Poza Japonią zakres działań szkoły obejmuje jedynie kilka miejsc, między innymi Australię, Francję i Hiszpanię. Wiązanie liną oraz techniki cucenia pozostają częścią yawary, a nie osobną dyscypliną.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.