Tatsumi-ryu Heiho
立身流兵法Stara japońska szkoła z Chiby z iai i szermierką w rdzeniu, którą według tradycji założył Tatsumi Sankyo. Jest niematerialnym zabytkiem kultury prefektury Chiba.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Tatsumi-ryu Heiho
Tatsumi-ryu Heiho to stara japońska szkoła, której głównymi osiami są według Nihon Kobudo Kyokai iai i szermierka. Założył ją Tatsumi Sankyo, według Nihon Kobudo Kyokai wojownik z prowincji Iyo z okresu Ashikaga, który po modlitwie w świątyni osiągnął oświecenie. Miasto Chiba umieszcza jej powstanie według tradycji w latach Eisho (1504–1521), słownik Daijisen Plus na początku okresu Sengoku. W okresie Edo szkoła była według Nihon Kobudo Kyokai rdzeniem wychowania samurajów księstwa Sakura rodu Hotta. Słownik Daijisen Plus podaje, że księstwo przekazywało ją jako szkołę, której nie wolno było uczyć poza nim, i że boczna gałąź w księstwie Nakatsu dziś wygasła. Nihon Kobudo Kyokai dodaje, że w tej gałęzi uczył się Fukuzawa Yukichi. Oprócz iai i szermierki obejmuje szkoła według Nihon Kobudo Kyokai jujutsu, włócznię, kij, krótki kij, naginatę, wiązanie liną, łucznictwo, zwiad, zwyczaje ceremonialne i walkę grupową. Formy są według tego samego źródła bez ozdób i nazywa się je zen w ruchu. Od roku 1978 szkoła jest niematerialnym zabytkiem kultury prefektury Chiba. Nihon Kobudo Kyokai, Nihon Kobudo Shinkokai i koryu.com podają jako 22. spadkobiercę Kato Hiroshiego, a miasto Chiba odnotowuje według stanu na marzec 2026 dodatkowe uznanie kolejnego posiadacza z rodu Kato.
Historia
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że założyciel Tatsumi Sankyo był wojownikiem z prowincji Iyo z okresu Ashikaga, który od młodości zajmował się sztukami walki, po modlitwie w świątyni osiągnął oświecenie i założył szkołę. Miasto Chiba umieszcza jej powstanie według tradycji w latach Eisho (1504–1521), słownik Daijisen Plus na początku okresu Sengoku. Przewodnik koryu.com podaje lata Eisho z błędną datą roczną. W okresie Edo szkoła była według Nihon Kobudo Kyokai rdzeniem wychowania samurajów księstwa Sakura rodu Hotta. Daijisen Plus podaje, że szkoła w okresie Edo się rozdzieliła, a główna linia rozwijała się u rodu Hotta, najpierw w Uzen, a po przeniesieniu rodu w Sakurze, jako szkoła, której nie wolno było uczyć poza księstwem. Boczna gałąź w księstwie Nakatsu według tego samego słownika dziś wygasła. Nihon Kobudo Kyokai podaje, że w Nakatsu działała odnoga szkoły, w której uczył się Fukuzawa Yukichi. Według Nihon Kobudo Kyokai zachowało się do dziś piętnaście zwojów pism szkoły wraz ze starymi dokumentami. Miasto Chiba podaje, że po restauracji Meiji szkoła przeszła także do szkolenia tokijskiej policji.
Czym się różni
Nihon Kobudo Kyokai stawia iai i szermierkę w centrum szkoły, a pozostałe bronie wymienia obok nich, angielska Wikipedia zalicza je do szermierki. Daijisen Plus określa szkołę jako szkołę iai. Boczna gałąź z księstwa Nakatsu według Daijisen Plus wygasła. Angielska Wikipedia podaje, że tokijska policja przejęła kilka form, iai i yawara.
Technika
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że głównymi osiami szkoły są iai i szermierka oraz że obejmuje ona także jujutsu, włócznię, kij, krótki kij, naginatę, wiązanie liną, łucznictwo, zwiad, zwyczaje ceremonialne i walkę grupową. Formy są według tego samego źródła bez ozdób, streszczają wyrafinowaną technikę i nazywa się je zen w ruchu. Przewodnik koryu.com podaje kenjutsu z odachi, kodachi, nito i fukuro shinai, iai, yawara, sojutsu, bojutsu z rokushaku bo i hanbo, shurikenjutsu, hojojutsu, walkę grupową i monomi. Angielska Wikipedia podaje, że naginata i oba kije są w szkole zaliczone do szermierki oraz że yawara obejmuje walkę w zbroi i bez niej, cucenie i wiązanie liną.
Trening
Angielska Wikipedia podaje, że w formach parami włócznia, naginata i kije zawsze przegrywają z mieczem i dlatego ćwiczy się je tak, aby szermierz umiał je pokonać. Nihon Kobudo Kyokai, koryu.com i Daijisen Plus tej reguły nie podają. Miasto Chiba podkreśla praktyczny, nieozdobny charakter szkoły, który przypomina tradycje walki okresu Sengoku.
Stopnie i postępy
Rodowód Nihon Kobudo Kyokai ma dwadzieścia dwa pokolenia od założyciela Tatsumi Sankyo do obecnego spadkobiercy, a od 19. pokolenia szkołę prowadzi ród Kato. Kolejności licencji nie udało nam się znaleźć w źródłach.
Dziś
Szkołę prowadzi według Nihon Kobudo Kyokai, Nihon Kobudo Shinkokai i koryu.com 22. spadkobierca Kato Hiroshi, a centralne dojo znajduje się według Nihon Kobudo Kyokai w Sakurze. Prefektura Chiba zapisała ją 28 lutego 1978 roku na listę niematerialnych zabytków kultury. Miasto Chiba podaje, że 6 marca 2026 uznano dodatkowo kolejnego posiadacza z rodu Kato. Przewodnik koryu.com podaje oddziały w Australii, Francji i Hiszpanii.
Ciekawostki
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że Fukuzawa Yukichi uczył się w odnodze szkoły z księstwa Nakatsu. Angielska Wikipedia opowiada podanie, według którego założyciel nigdy nie został pokonany w walce.
Często zadawane pytania
Kto założył Tatsumi-ryu?
Tatsumi Sankyo. Nihon Kobudo Kyokai opisuje go jako wojownika z prowincji Iyo z okresu Ashikaga, a miasto Chiba umieszcza powstanie szkoły według tradycji w latach Eisho (1504–1521).
Czego uczy się w Tatsumi-ryu?
Według Nihon Kobudo Kyokai głównie iai i szermierki, a obok nich jujutsu, włóczni, kija, naginaty, wiązania liną, łucznictwa, zwiadu i walki grupowej.
Czy to prawda, że w Tatsumi-ryu miecz zawsze zwycięża?
Podaje to angielska Wikipedia o formach parami z włócznią, naginatą i kijem. Nihon Kobudo Kyokai, koryu.com i Daijisen Plus tej reguły nie wspominają.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.