Suio-ryu Iai Kenpo
水鴎流居合剣法Szkoła dobywania miecza z końca okresu Sengoku. Do swoich sześćdziesięciu czterech technik dodaje kij, naginatę oraz sierp na łańcuchu.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Suio-ryu Iai Kenpo
O sztuce walki Suio-ryu Iai Kenpo
Suiō-ryū Iai Kenpō to japońska szkoła, której rdzeniem jest iaijutsu, dobywanie miecza połączone z pierwszym cięciem. Założył ją Mima Yoichizaemon Kagenobu, który żył w latach 1577–1665, pod koniec okresu Sengoku; źródła nie podają dokładnego roku, dlatego katalog traktuje tę datację jako przybliżoną. Nazwa szkoły oznacza mewę wodną i odnosi się do tradycji, którą szkoła sama przekazuje: Yoichizaemon miał podobno po dwudziestu latach treningu zobaczyć mewy unoszące się na wodzie bez widocznego wysiłku i bez wahania, i zrozumiał, że to samo można zastosować w szermierce. Stąd wzięło się sześćdziesiąt cztery techniki, które tworzą rdzeń tradycji. Jest to przekaz, a nie udokumentowana historia, i tak też jest przedstawiany. Oprócz dobywania miecza szkoła naucza jōjutsu, walki kijem, naginatajutsu oraz kusarigamajutsu, walki sierpem na łańcuchu, a także kenpō, co w tym wypadku nie oznacza walki gołymi pięściami, lecz szermierkę prowadzoną jak na polu bitwy. Ta szerokość programu nie jest ozdobą: dobywanie miecza z bezruchu i walka dłuższą lub giętką bronią odpowiadają na to samo pytanie, czyli jak opanować dystans, zanim zrobi to przeciwnik. Szkoła jest przekazywana do dziś, w piętnastym pokoleniu; jej siedzibą jest Hekiunkan, Sala Błękitnych Chmur, w mieście Shizuoka. To, że obecny wódz szkoły posiada stopnie instruktorskie nie tylko w iaidō, lecz także w kendō i jōdō, odpowiada temu, jak zbudowany jest sam program.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.