Sqay (kaszmirska walka mieczem i tarczą)
Kaszmirska sztuka miecza tora i tarczy bargula; udokumentowana historia zaczyna się od odrodzenia w latach osiemdziesiątych.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Sqay (kaszmirska walka mieczem i tarczą)
Sqay to kaszmirska sztuka walki mieczem i tarczą. Broń nosi nazwy tora, czyli zakrzywiony miecz, oraz bargula, mała tarcza; obok części uzbrojonej system obejmuje też ćwiczenia bez broni z uderzeniami, kopnięciami, dźwigniami i obaleniami. W zawodach używa się miękkiego miecza i sprzętu ochronnego, a punkty przyznaje się za trafienia w wyznaczone pola, przez co dyscyplina działa podobnie do szermierki sportowej albo kickboxingu punktowego. Wokół wieku sqay istnieje spór, którego karta nie ukrywa: propagatorzy wywodzą je z dawnych kaszmirskich tradycji wojennych, lecz udokumentowana historia zaczyna się dopiero od odrodzenia w latach osiemdziesiątych XX wieku, którym kierował kaszmirski mistrz Nazir Ahmad Mir. To on zorganizował sqay, spisał jego przepisy i rozpowszechnił je pokazami za granicą; z jego pracy wyrosła międzynarodowa organizacja nadrzędna. Nie ma pisemnego ani materialnego dowodu na wcześniejsze datowanie, dlatego karta nie podaje roku powstania. W Indiach sqay ma dziś status uznanego sportu: naucza się go w szkołach, przede wszystkim w Dżammu i Kaszmirze, a w 2023 roku włączono je do dyscyplin ogólnokrajowych Igrzysk Narodowych. Poza Indiami uprawia się je w Pakistanie i w kilku innych krajach azjatyckich, a coraz częściej pojawia się jako szkolny program samoobrony dla dziewcząt.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
