Sqay (kaszmirska walka mieczem i tarczą)
Kaszmirska sztuka walki, którą Nazir Ahmad Mir w 1987 roku ponownie wprowadził jako sport. Walczy się miękkim kijem tura i skórzaną tarczą bargula przy lekkim kontakcie.
Podstawowe informacje
IndieCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Sqay (kaszmirska walka mieczem i tarczą)
Sqay to kaszmirska sztuka walki. O jej starożytności mówi wyłącznie przekaz. Według Nazira Ahmada Mira, którego cytuje dziennik Rising Kashmir, sqay było w dawnym Kaszmirze sztuką wojenną, w której królowie szkolili wojsko, lokalnie nazywano je shamsheerizen, a po 1819 roku podupadło. Agencja ANI podaje przekaz, według którego król imieniem Diya Dev nakazał utworzyć wojsko biegłe w sqay. Założyciela ani roku powstania nie udało nam się znaleźć.
Czytaj dalej
Współczesną postać nadał sqay Nazir Ahmad Mir, który według własnych słów 7 maja 1987 roku ponownie wprowadził je w Kaszmirze jako sport i napisał jego zasady. Według oficjalnych zasad International Council of Sqay walczy się kijem tura z włókna syntetycznego pokrytym miękką skórą i okrągłą skórzaną tarczą bargula. Uderzenia, trafienia i kopnięcia muszą być kontrolowane i wyhamowane po lekkim dotknięciu, a nadmierny kontakt prowadzi do dyskwalifikacji. Obok walki loba rywalizuje się także w pokazach układów khawankay i w muzycznej odmianie aero sqay. Według streszczenia kancelarii prawnej Fox Mandal ministerstwo sportu uznało Sqay Federation of India w 2015 roku za regionalną federację sportową, a 5 września 2023 roku cofnęło jej uznanie, ponieważ doszło do wniosku, że federacja fałszywie podawała się za należycie zarejestrowane stowarzyszenie. Podczas 37. Igrzysk Narodowych w Goa w 2023 roku sqay było według The Times of India po raz pierwszy sportem medalowym.
Historia
Według Nazira Ahmada Mira, którego w 2023 roku cytuje dziennik Rising Kashmir, Mir natrafił podczas studiowania tekstów i kronik o Kaszmirze na sqay, które było w dawnym Kaszmirze sztuką wojenną. Królowie szkolili w nim według niego wojsko, lokalnie nazywano je shamsheerizen, pokazywano je na weselach i targach, a po 1819 roku podupadło. Słowo sqay jest według Mira perskie i oznacza znajomość wojny. Komunikat prasowy Igrzysk Narodowych, który przejęła agencja ANI, wywodzi natomiast nazwę od perskiego słowa sai, maczuga lub kij. Agencja ANI podaje też przekaz, według którego król imieniem Diya Dev nakazał utworzyć wojsko biegłe w sqay, a serwis The Citizen przekaz, że dzieje sqay sięgają czasów, gdy ludzie uczyli się bronić przed dzikimi zwierzętami. Nazir Ahmad Mir z Drangbalu koło Pampore poznał według dziennika Rising Kashmir sztuki walki w 1975 roku u oficera armii indyjskiej w Srinagarze. Dnia 7 maja 1987 roku według własnych słów ponownie wprowadził sqay w Kaszmirze jako sport i napisał jego zasady. Ponieważ zainteresowanie było z początku małe, poświęcił się według tego samego wywiadu także manipurskiemu thang-ta, które trenował w narodowym instytucie sztuk walki w Pampore. Między 1992 a 1993 rokiem założył według dziennika indyjską federację sqay, później ją opuścił i założył International Council of Sqay. Green nie wspomina o sqay w książce Martial Arts of the World.
Czym się różni
W walce sqay według zasad International Council of Sqay punktowane są także kopnięcia w twarz i klatkę piersiową, tarcza bargula to skórzane koło, a kij tura jest obciągnięty miękką skórą. Nazir Ahmad Mir, który wprowadził sqay współcześnie, zajmował się według dziennika Rising Kashmir także manipurskim thang-ta, trenowanym w instytucie sztuk walki w Pampore. Zasady podają też, że obowiązują w zawodach federacji, grach szkolnych i uniwersyteckich oraz wszystkich zawodach rządowych i oficjalnych.
Technika
Według oficjalnych przepisów International Council of Sqay rywalizuje się kijem tura z włókna syntetycznego, pokrytym miękką skórą, i tarczą bargula z miękkiej skóry. Słowniczek przepisów tłumaczy tura jako miecz, a bargula jako tarczę. Serwis The Citizen cytuje opis, według którego sqay z bronią używa zakrzywionego jednosiecznego miecza z tarczą albo miecza w każdej ręce, natomiast techniki bez broni obejmują kopnięcia, uderzenia, dźwignie i cięcia rękami.
Trening
Według Nazira Ahmada Mira, którego cytuje agencja ANI, ćwiczący przed konkretnymi układami uczą się podstawowych postaw, pracy nóg i podstawowych uderzeń. Uczą się technik ataku i obrony, w tym uderzeń, zasłon, kopnięć i chwytów z kijami lub inną tradycyjną bronią. Komendy i liczenie punktów są według Mira w języku kaszmirskim. Przepisy podają na przykład komendy legiyasha na początek, wordega na koniec i katashah na ukłon.
Stopnie i postępy
Przepisy International Council of Sqay potwierdzają czarny pas. Posiadacz czarnego pasa może rywalizować tylko wtedy, gdy uznała go federacja lub centrala akademii sqay w Drangbal koło Pampore, a puchar federacji i mistrzostwa krajowe mają kategorię czarnych pasów bez podziału na wagi. Pełnego systemu kolorów pasów nie udało nam się w przepisach znaleźć. Przepisy wymieniają układy khawankay Sangri, Judakh, Harbun, Hadiyatun, Kiratun, Asadhun, Hayatun i Aaqaab oraz kategorie zawodów od khawankay 1 do khawankay 5.
Zawody
Według oficjalnych przepisów International Council of Sqay rywalizuje się w dwóch rodzajach, w walce loba, jeden na jednego według wieku i wagi, indywidualnie i w drużynach trzyosobowych, oraz w pokazie bez muzyki khawankay lub z muzyką aero sqay. Walki są sparingami, w których niektóre techniki są zabronione. Wszystkie trafienia kijem, uderzenia i kopnięcia muszą być kontrolowane i wycofane po lekkim dotknięciu. Na ciało dozwolony jest lekki kontakt, na twarz i głowę tylko bardzo lekki, a nadmierny kontakt zawsze prowadzi do dyskwalifikacji. Kij tura ma według przepisów w kategoriach do siedemnastu i do dziewiętnastu lat trzydzieści cali długości, a tarcza bargula ma średnicę od dwunastu do trzynastu cali. Zawodnicy noszą ochraniacz klatki piersiowej i kask z miękkiej skóry. Kopnięcie w twarz dre daje cztery punkty, kopnięcie w klatkę piersiową dha dwa punkty, a trafienie kijem yaw jeden punkt, a kto osiągnie trzy kopnięcia dre, wygrywa. Zabronione są uderzenia w oczy i w pachwinę, ataki na boki, kolana i podbicia, uderzenia łokciem lub rękojeścią kija oraz trafienie leżącego przeciwnika. Walka trwa zależnie od kategorii pięć lub siedem minut z możliwą dogrywką, a potem decyduje pierwszy punkt.
Dziś
Według kancelarii prawnej Fox Mandal Ministerstwo ds. Młodzieży i Sportu uznało Sqay Federation of India w 2015 roku za regionalną federację sportową. Nakazem z 5 września 2023 roku odebrało jej uznanie ze skutkiem natychmiastowym, ponieważ po skardze na fałszywe zaświadczenie o rejestracji doszło do wniosku, że federacja fałszywie podawała się za należycie zarejestrowane stowarzyszenie. Na 37. Igrzyskach Narodowych w Goa w 2023 roku sqay było według dziennika The Times of India po raz pierwszy sportem medalowym, a agencja ANI pisała o jego debiucie. Według Waseema Beigha, działacza kaszmirskiego stowarzyszenia sqay, którego cytuje serwis The Citizen, pierwsze międzynarodowe spotkanie odbyło się w 2008 roku, a w Srinagarze w 2021 roku odbyły się 21. mistrzostwa stanowe. Nazir Ahmad Mir według dziennika Rising Kashmir podaje, że stan Maharasztra przyjął sqay po jego pokazie i że pierwszym państwem, które przyjęło sqay, była Tajlandia.
Ciekawostki
International Council of Sqay uwzględnił według swoich zasad od stycznia 2008 roku wśród swoich zawodów także snow sqay, zimową dyscyplinę muzyczną na lodzie w łyżwach lub na śniegu w rakietach śnieżnych. Nazir Ahmad Mir zaczął według dziennika Rising Kashmir w 1990 roku trenować kobiety, a jego pierwszymi uczennicami były jego dwie siostry. Hanaya Nisar z Kokernagu otrzymała według tego samego dziennika nagrodę Pradhan Mantri Rashtriya Bal Puraskar 2023 za złoto na 3. mistrzostwach świata w sqay w Korei Południowej w 2018 roku.
Często zadawane pytania
Kto wskrzesił sqay?
Nazir Ahmad Mir, który według własnych słów w dzienniku Rising Kashmir ponownie wprowadził sqay w Kaszmirze jako sport 7 maja 1987 roku i napisał jego zasady.
Czym walczy się w sqay?
Według oficjalnych zasad kijem tura z włókna syntetycznego pokrytym miękką skórą i skórzaną tarczą bargula, z ochraniaczem klatki piersiowej i hełmem.
Czy sqay jest w Indiach uznanym sportem?
Ministerstwo sportu uznało Sqay Federation of India w 2015 roku za regionalną federację sportową, ale według kancelarii prawnej Fox Mandal cofnęło jej uznanie 5 września 2023 roku. Na Igrzyskach Narodowych 2023 w Goa sqay było po raz pierwszy sportem medalowym.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.