Salvator Fabris
Mistrz szermierki z Padwy, nauczyciel duńskiego króla Chrystiana IV i autor traktatu Lo Schermo, overo Scienza d'Arme wydanego w Kopenhadze w 1606 roku.
Podstawowe informacje
WłochyBiografia
Salvator Fabris urodził się około 1544 roku w Padwie i tam zmarł 11 listopada 1618 roku w wieku 74 lat na „złośliwą gorączkę" po około dziesięciu dniach choroby. Znany jest jako instruktor szermierki duńskiego króla Chrystiana IV i autor traktatu Lo Schermo, overo Scienza d'Arme.
W latach dziewięćdziesiątych XVI wieku służył arcybiskupowi Janowi Fryderykowi ze Schleswig-Holstein-Gottorp. W latach 1601–1606 uczył szermierki króla Chrystiana IV. Nie udało nam się potwierdzić, u kogo sam nauczył się szermierki.
Traktat wydał w 1606 roku w Kopenhadze na koszt króla. Zawiera 191 miedziorytów Jana van Haelbecka i Francesca Valeggia i jest pierwszą duńską książką z ilustracjami miedziorytowymi. Obejmuje walkę samym mieczem, mieczem ze sztyletem i mieczem z płaszczem, a także obronę gołą ręką przed sztyletem; druga księga poświęcona jest nieprzerwanym technikom ataku, co było niezwykłe wśród włoskich traktatów XVII wieku. Traktat wznawiano aż do 1713 roku i przetłumaczono na niemiecki i angielski (angielskie tłumaczenie z 2005 roku).
Po 1606 roku wrócił do Włoch i wykładał na Uniwersytecie Padewskim. Nosił tytuł Najwyższego Rycerza Zakonu Siedmiu Serc. Twierdzenie, że brał udział w choreografii pojedynków w szekspirowskim Hamlecie, jest niepotwierdzone, a mało prawdopodobne jest też utożsamianie go z „Salvatorem Fabritzem", zamieszanym w 1594 roku w szwedzki spisek zamachowy.