Kyuzo Mifune

Podstawowe informacje

Data urodzenia21/4/1883

Data śmierci27/1/1965

Kraj pochodzeniaJaponia

Biografia

Kyuzo Mifune (1883–1965) był japońskim judoką, posiadaczem 10. danu i jednym z najważniejszych nauczycieli Kodokanu w XX wieku. Urodził się 21 kwietnia 1883 roku w Kuji w prefekturze Iwate. W 1903 roku wyjechał do Tokio, zapisał się na uniwersytet Keio, którego nie ukończył, i wstąpił do Kodokanu.

Według encyklopedii Kotobank uzyskał 1. dan w 1904 roku, 5. dan w 1909, 7. dan w 1923 i 10. dan w 1945. Od 1910 roku uczył judo na Cesarskim Uniwersytecie Tokijskim, w 1923 roku został instruktorem Kodokanu (shinan-yaku), a w 1949 jego stałym doradcą do spraw nauczania. Zasłynął rzutem powietrznym kuki-nage, rozwijał też rzuty o-guruma i kyusha-guruma.

W 1930 roku zwyciężył w walce specjalnej na pierwszych Mistrzostwach Japonii w judo, a w 1934 roku prezentował judo podczas walk przed cesarzem (tenran-jiai). Po angielsku ukazała się jego książka The Canon of Judo (1956). W 1961 roku otrzymał tytuł osoby zasłużonej dla kultury. Zmarł 27 stycznia 1965 roku w Tokio, a w rodzinnym Kuji stoją jego sala pamiątkowa i brązowy pomnik.

Młodość

Urodził się 21 kwietnia 1883 roku w Kuji w prefekturze Iwate. W 1903 roku przeniósł się do Tokio i zaczął studiować ekonomię (rizai) na uniwersytecie Keio, ale nie ukończył studiów. W tym samym roku wstąpił do Kodokanu. Angielska Wikipedia podaje, że został przyjęty w lipcu 1903 roku po osobistej rozmowie z twórcą judo Kano Jigoro i że do Kano polecił go Sakujiro Yokoyama. W źródle na poziomie encyklopedii lub Kodokanu nie znaleźliśmy tych szczegółów. Był drobnej budowy, a źródła podają jego wzrost na około 159 cm.

Szkolenie i nauczyciele

Jego nauczycielem był Kano Jigoro. Według Kotobank uzyskał 1. dan w 1904 roku, 5. dan w 1909 i 7. dan w 1923. Angielska Wikipedia umieszcza 5. dan w 1910 roku i podaje także 6. dan w 1917, 8. dan w 1931 i 9. dan w 1937. Różnicy w sprawie 5. danu nie rozstrzygnęliśmy, a strony Kodokanu z datami jego stopni nie znaleźliśmy. Stopień 10. danu (judan) uzyskał 25 maja 1945 roku. Robert Noha w Aikido Journal podaje, że był czwartym judoką w historii z tym stopniem.

Wkład i innowacje

Kotobank wiąże go z techniką kuki-nage, rzutem powietrznym nazywanym też sumi-otoshi, oraz z rozwojem rzutów o-guruma i kyusha-guruma. Od 1910 roku kierował nauczaniem judo na Cesarskim Uniwersytecie Tokijskim. W 1923 roku został instruktorem Kodokanu (shinan-yaku), a w 1949 stałym doradcą do spraw nauczania. Na pierwszych Mistrzostwach Japonii w judo w 1930 roku zwyciężył w walce specjalnej, a w 1934 roku prezentował judo podczas walk przed cesarzem (tenran-jiai). Napisał książki Judo kaikoroku i Judo ichiro, roku ich wydania nie ustaliliśmy. Po angielsku ukazała się w 1956 roku książka The Canon of Judo.

Legendy i udokumentowane fakty

O Mifune opowiada się, że nigdy nie przegrał walki. Angielska Wikipedia podaje jednak, że w 1903 roku w Sendai pokonał go w walce treningowej Matsugoro Okuda. Był to trening, nie zawody, a twierdzenia o niepokonaniu w zawodach nie obaliliśmy ani nie potwierdziliśmy. Różnią się też dane o jego wadze: źródła podają 55, 56 i 63 kilogramy.

Dziedzictwo

Zmarł 27 stycznia 1965 roku w Tokio. W 1961 roku otrzymał tytuł osoby zasłużonej dla kultury. Stowarzyszenie turystyczne prefektury Iwate podaje także medal z fioletową wstęgą z 1956 roku i Order Wschodzącego Słońca 3. klasy z 1964 roku, lata odznaczeń nieco różnią się między źródłami. W rodzinnym Kuji stoi sala pamiątkowa Mifune (Mifune Judan Memorial Hall), a według Roberta Nohy od 1971 roku także jego brązowy pomnik. Noha zalicza do jego uczniów i współćwiczących Minoru Mochizuki, twórcę Yoseikan budo, i Antona Geesinka.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki

Cytaty