Dong Haichuan
董海川
Twórca baguazhang z powiatu Wen'an w Hebei, który w Pekinie służył w domu księcia Su i zmarł w 1882 roku. Rok urodzenia jest w źródłach sporny.
Podstawowe informacje
ChinyBiografia
Dong Haichuan jest twórcą baguazhang, sztuki, która według chińskiego krajowego portalu dziedzictwa niematerialnego pierwotnie nazywała się Zhuanzhang (obracająca się dłoń). Pochodził ze wsi Zhujiawu w powiecie Wen'an w prowincji Hebei. Rok urodzenia jest sporny. Angielska Wikipedia podaje 1797 lub 1813, czasopismo Wuhun z 1994 roku przypisuje mu około 1860 roku wiek nieco ponad pięćdziesięciu lat. Zmarł w Pekinie w 1882 roku, według YMAA 25 października.
Od młodości, według portalu, zajmował się sztukami walki, dużo podróżował i szukał mistrzów, zanim osiadł w Pekinie. Gdzie nauczył się chodzenia w kręgu, źródła podają różnie. Książka Liang Shou-Yu, Yang Jwing-Minga i Wen Ching-Wu wymienia taoistę Dong Menglina z góry Jiuhua w Anhui, inny przekaz taoistę Bi Chengxiu. Historycznego dowodu na taoistyczne baguazhang przed jego czasami według angielskiej Wikipedii nie ma.
W Pekinie służył w domu księcia Su. Angielskie źródła opisują go jako sługę, a później poborcę podatkowego, prasa chińska powtarza historię, że kazał się wykastrować i pracował w pałacu jako kucharz. Sporu nie rozstrzygnęliśmy. Uczył głównie ludzi, którzy znali już inną sztukę i łączyli baguazhang ze swoimi stylami, dlatego powstało kilka linii. Do jego uczniów należeli Yin Fu, Cheng Tinghua, Liang Zhenpu, Shi Jidong i Ma Gui.
Uczniowie pochowali go na wschód od Dongzhimen, a według czasopisma Wuhun postawili przy grobie kamienne tablice w 1883 i 1904 roku. Grób został uszkodzony podczas rewolucji kulturalnej, a w 1980 lub 1981 roku przeniesiony na cmentarz Wan'an. Baguazhang jest od 2011 roku na krajowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin. Cytatu Dong Haichuana o możliwym do ustalenia pochodzeniu nie znaleźliśmy.
Młodość
Dong Haichuan pochodził według chińskiego portalu dziedzictwa niematerialnego ze wsi Zhujiawu w powiecie Wen'an w Hebei. Rok urodzenia jest sporny. Angielska Wikipedia podaje 13 października 1797 lub 1813, YMAA 13 października 1797. Czasopismo Wuhun z 1994 roku pisze, że około 1860 roku miał nieco ponad pięćdziesiąt lat, co odpowiada raczej rokowi urodzenia około 1810. Według angielskiej Wikipedii w młodości trenował style wywodzące się z Shaolin, być może Bafanshan, Hongquan, Xingmenquan i Jingangquan, inne źródła podają Erlangquan i Luohanquan. Około 1853 roku wyjechał z Hebei za pracą z powodu ubóstwa rodziny, tego roku nie zweryfikowaliśmy w lepszym źródle.
Szkolenie i nauczyciele
Według chińskiego portalu dziedzictwa niematerialnego dużo podróżował i szukał znanych mistrzów, zanim w późnym wieku osiadł w Pekinie. Książka Liang Shou-Yu, Yang Jwing-Minga i Wen Ching-Wu podaje, że uczył się u taoisty Dong Menglina z góry Jiuhua w Anhui, w kręgach taoistycznych zwanego Huang Guan Dao Ren. Inne przekazy, na przykład strona Ottawa Chinese Martial Arts, wymieniają jako nauczyciela taoistę Bi Chengxiu i same uznają to za legendę. Czasopismo Wuhun z 1994 roku umieszcza przyjęcie Yin Fu na ucznia około 1860 roku.
Wkład i innowacje
Według portalu dziedzictwa niematerialnego połączył zalety kilku tradycji walki z chodzeniem w kręgu i zasadami Księgi Przemian. Sztuka pierwotnie nazywała się Zhuanzhang (obracająca się dłoń), nazwa baguazhang nawiązuje do ośmiu trygramów. Podstawą są według portalu Lao Bagua Zhang, 64 dłonie oraz ćwiczenia Tangni Bu i Dingshi Zhuanzhang. Większość jego uczniów znała już inną sztukę i łączyła ją z baguazhang, dlatego powstały różne linie. Według angielskiej Wikipedii uczył według niektórych źródeł konsekwentnie tylko pierwszych trzech dłoni, według innych znacznie więcej.
Legendy i udokumentowane fakty
Chińska prasa opowiada, że po zranieniu człowieka w kłótni kazał się wykastrować, ukrył się w Pekinie i pracował jako kucharz w pałacu księcia Su. Angielska Wikipedia opisuje go natomiast jako sługę, a później poborcę podatkowego i nie pisze o kastracji. Sporu nie rozstrzygnęliśmy. Pojedynek z Yang Luchanem lub z Guo Yunshenem literatura opisuje jako legendę, a Nick Scrima pisze na Kungfutoday, że nigdy nie został udokumentowany. Niektórzy tradycyjni nauczyciele twierdzą, że uczył się potajemnie w szkołach taoistycznych, ale historycznego dowodu na taoistyczne baguazhang przed epoką nowożytną według angielskiej Wikipedii nie ma. Data śmierci też się różni, YMAA podaje 25 października 1882, inne strony 15 grudnia 1880.
Dziedzictwo
Portal dziedzictwa niematerialnego zalicza do jego następców Yin Fu, Cheng Tinghua, Liang Zhenpu, Zhang Zhaodonga, Shi Jidonga, Liu Baozhena, Fan Zhiyonga i Liu Fengchuna. Ostatnie lata życia spędził według angielskiej Wikipedii u ucznia Ma Gui w jego składzie drewna, inne strony wymieniają zamiast niego Shi Jidonga. Według czasopisma Wuhun pochowali go Yin Fu i inni uczniowie na wschód od Dongzhimen, a przy grobie postawili kamienne tablice w 1883 i 1904 roku. Grób został uszkodzony podczas rewolucji kulturalnej, a w 1980 lub 1981 roku przeniesiony na cmentarz Wan'an. Baguazhang wpisano w 2011 roku do trzeciej partii krajowej listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin pod numerem 797.