Camillo Agrippa
Włoski renesansowy szermierz i inżynier z Mediolanu, autor traktatu Trattato di scientia d'arme (Rzym 1553), skupiającego się na technice pchnięcia szpicą.
Podstawowe informacje
WłochyBiografia
Camillo Agrippa był włoskim renesansowym szermierzem, inżynierem i matematykiem, autorem traktatu Trattato di scientia d'arme z 1553 roku. Urodził się w Mediolanie, roku urodzenia nie udało nam się dokładnie udokumentować, angielska Wikipedia podaje 1520, a Wiktenauer lata dziesiąte 16. wieku. Zmarł w Rzymie, według Dizionario Biografico degli Italiani prawdopodobnie krótko po 1595 roku, według angielskiej Wikipedii 1 stycznia 1600 roku.
Do Rzymu przybył w październiku 1535 roku. Wiktenauer podaje, że najwyraźniej nie był zawodowym mistrzem szermierki, a jego nauczyciela nie znaleźliśmy w źródłach.
Traktat ukazał się w 1553 roku w Rzymie u drukarza Antonia Blada i jest dedykowany Cosimowi de' Medici. Według Dizionario Biografico, w odróżnieniu od Marozza, skupia się na szpicy zamiast na ostrzu i umożliwia szybkie wypady, wypad i fondo po raz pierwszy pojawiają się właśnie u Agrippy. Angielska Wikipedia przypisuje mu także uproszczenie gard Marozza do czterech, w lepszym źródle tego nie zweryfikowaliśmy.
Poza szermierką zajmował się techniką. W 1583 roku wydał pismo o przeniesieniu obelisku watykańskiego na plac Świętego Piotra, w latach 1574 do 1578 zbudował urządzenie wodne na wzgórzu Pincio i pisał o wiatrach, szyku wojskowym i żegludze. Ryciny traktatu przypisywano dawniej Michałowi Aniołowi, według katalogu Morgan Library jest to jednak prawdopodobnie błąd.
Młodość
Camillo Agrippa urodził się w Mediolanie, co potwierdza Dizionario Biografico degli Italiani, a na karcie tytułowej traktatu z 1553 roku sam nazywa się Milanese. Roku urodzenia dokładnie nie znamy. Dizionario Biografico nie podaje żadnej daty, Wiktenauer pisze o latach dziesiątych 16. wieku ze znakiem zapytania, a angielska Wikipedia podaje rok 1520. Do Rzymu przybył w październiku 1535 roku, Wiktenauer precyzuje 26 października.
Szkolenie i nauczyciele
Wiktenauer podaje, że Agrippa najwyraźniej nie był zawodowym mistrzem szermierki, i nie wymienia żadnego jego nauczyciela szermierki. My również nie znaleźliśmy jego nauczyciela w źródłach. Według Wiktenauera w Rzymie znał kardynała Alessandra Farnese i Michała Anioła, źródła tego twierdzenia jednak nie podaje. Dizionario Biografico jedynie zauważa, że przy przenoszeniu obelisku pracowali w czasie jego przybycia do Rzymu Antonio da Sangallo i Michał Anioł.
Wkład i innowacje
Trattato di scientia d'arme con un dialogo di filosofia ukazał się w 1553 roku w Rzymie u Antonia Blada, drukarza apostolskiego, i według Dizionario Biografico jest dedykowany Cosimowi de' Medici. Według tego samego słownika traktat, w odróżnieniu od Marozza, skupia się na szpicy miecza zamiast na ostrzu i umożliwia szybkie wypady po liniach wewnętrznych. Wymienia postawę in quarto oraz wypad a fondo, który po raz pierwszy pojawia się właśnie u Agrippy. W rozdziale XV pisze, że nie będzie się rozpisywał o mieczu dwuręcznym, ponieważ zasady jego uderzeń prowadzonych w powietrzu są niepewne. Angielska Wikipedia przypisuje mu uproszczenie jedenastu gard Marozza do czterech, w Dizionario Biografico ani w traktacie tego nie zweryfikowaliśmy.
Legendy i udokumentowane fakty
Datę śmierci 1 stycznia 1600 roku podaje angielska Wikipedia oraz Mathew Lyons w czasopiśmie History Today. Dizionario Biografico pisze natomiast o śmierci prawdopodobnie krótko po 1595 roku, Wiktenauer podaje rok 1595, a katalog Morgan Library 1595 ze znakiem zapytania. Ryciny w traktacie przypisywano dawniej Michałowi Aniołowi, katalog Morgan Library z odwołaniem do Bruneta i Mortimera uważa to za prawdopodobnie błędne. Współcześni historycy sztuki według angielskiej Wikipedii szukają rytownika w kręgu Marcantonia Raimondi.
Dziedzictwo
W 1583 roku wydał w Rzymie Trattato di trasportar la guglia in su la piazza di S. Pietro i zaproponował w nim przeniesienie obelisku watykańskiego w pozycji pionowej, bez kładzenia go i ponownego podnoszenia. W latach 1574 do 1578 zbudował według studium L. Lombardi urządzenie wodne na wzgórzu Pincio. Dizionario Biografico podaje także pisma Modo di comporre il moto della sfera (1575), Dialogo sopra la generazione de' venti (1584), Dialogo del modo di mettere in battaglia (1585), Nuove inventioni sopra il modo di navigare (1595) i La virtù (1598). Wiktenauer wymienia jako późniejszych mistrzów, którzy mogli do niego nawiązywać, Girolama Lucino, Camilla Palladini, Henryego de Sainct Didier i Jerónima Sáncheza de Carranza, bezpośredni wpływ jest jednak niepewny.
Dzieła i źródła
Cytaty
Zamierzałem jeszcze opisać, jak posługiwać się mieczem dwuręcznym, ale po lepszym namyśle uznałem, że cokolwiek by się o tym powiedziało, byłoby daremne.
Havevo disignato dire ancora come si adoperasse il Spadone: ma considerato meglio che quanto si potesse dire sarebbe uano