Bodhidharma
Postać legendarnaPółlegendarny mnich buddyjski z przełomu V i VI wieku, którego związek ze sztuką walki klasztoru Shaolin historycy uznają za wymysł XX wieku.
Podstawowe informacje
IndieBiografia
Bodhidharma był półlegendarnym mnichem buddyjskim z przełomu V i VI wieku; jego życie datuje się orientacyjnie na lata 480–557. Według datowania badacza Broughtona przebywał w latach 516–526 w Luoyangu.
Z jego życia zachowały się tylko dwa ówczesne źródła, a badacz John McRae zauważa, że dane biograficzne są „przesycone legendą i niepewnymi szczegółami”. Źródła różnią się już co do jego pochodzenia: Yang Xuanzhi (547) opisuje go jako Persa ze Środkowej Azji, Tanlin (VI wiek) jako trzeciego syna wielkiego indyjskiego króla z południa Indii, a Daoxuan (VII wiek) jako potomka południowoindyjskiego rodu bramińskiego.
Według tradycyjnej legendy Bodhidharma po dziewięciu latach medytacji twarzą do ściany nauczył mnichów klasztoru Shaolin sztuki walki. Historycy odrzucają tę legendę: według badaczy Henninga i Greena jest to dowiedlnie wymysł XX wieku. Legenda wywodzi się z taoistycznego tekstu Yijin jing z 1624 roku, błędnie przypisanego Bodhidharmie, a rozpowszechniła ją powieść w odcinkach Podróże Lao Cana z 1907 roku.
Źródła starsze o 250 lat wspominają zarówno Bodhidharmę, jak i sztuki walki, ale w żaden sposób ich ze sobą nie łączą. Mnisi z Shaolin ponadto swoją umiejętność walki pierwotnie przypisywali bóstwu Wadżrapani, a nie Bodhidharmie.