Tenchiken Dai Ikkei

Podstawowe informacje

O kata

Tenchiken Dai Ikkei (天地拳第一系), w skrócie Tenchiken Dai Ichi, otwiera sześcioczęściową serię Tenchiken i należy do tanen kihon hokei, podstawowych form Shorinji Kempo dla jednego ćwiczącego. Podręcznik Nippon Budokan opisuje ją jako trening podstaw ataku i obrony w pojedynczej wymianie, oparty głównie na uderzeniach i kopnięciach. Ćwiczy się na komendę, w pierwszych formach jeden ruch na jeden numer, zarówno w lewą, jak i w prawą stronę. Londyński klub East London Shorinji Kempo rozpisuje ją na osiem kroków. Zaczyna się w postawie hidari chudan gamae, następuje bezpośrednie uderzenie w głowę jodan choku zuki, blok soto uke z hakiem yoko kagi zuki w postawie heima dachi, podwójny blok ni ren uke i kopnięcie keri age, a kończy się w postawie ichiji gamae z zanshin, czyli stałą czujnością. Blog klubu z prefektury Osaka liczy te same ruchy jako siedem. Według londyńskiego klubu z ostatniego kroku można od razu przejść do drugiej formy serii. Dojo w Takatsuki podaje ją jako pierwszą formę solową, której uczą się początkujący. Z dwunastu podstawowych form solowych wymienionych przez stronę budo-dojo-navi.com połowa przypada na serię Tenchiken.

Kata w poszczególnych stylach

Twórca i historia

Serię Tenchiken tworzy sześć form, od dai ichi do dai roku. Podręcznik Nippon Budokan podaje, że hokei, ustalone formy Shorinji Kempo, wymyślił założyciel Doshin So, a kolejne pokolenia nauczycieli przekazywały je dalej i wzbogacały wynikami własnych badań. Shorinji Kempo założył w 1947 roku, gdy w Tadotsu w prefekturze Kagawa otworzył centralne dojo. Nie udało nam się w źródłach ustalić, kiedy i przez kogo dokładnie powstała seria Tenchiken. Obok Tenchiken stoi trzyczęściowa seria Ryuoken. Według Budokan uczy uwalniania się z chwytu za nadgarstek i jest podstawą miękkich technik juho; pierwsza z nich to solowe wykonanie techniki kote nuki.

Bunkai – zastosowania

Forma ma też wersję parową sotai, w której atakujący rzeczywiście atakuje, a broniący się odpowiada jej krokami; podręcznik Nippon Budokan pokazuje ją w siedmiu fazach. Strona budo-dojo-navi.com podsumowuje treść formy w trzech podstawowych obronach: uderzenie w głowę zatrzymuje blok uwa uke, uderzenie w tułów shita uke, a kopnięcie od dołu harai uke. Źródła różnią się co do liczby form serii mających wersję parową: East London Shorinji Kempo podaje ją przy pierwszej i drugiej formie, francuska Wikipedia przy pierwszych czterech.