Bonguk Geom
본국검 · Bongukgeom
Dosłownie: „Miecz naszego kraju“
Wymowa: [pon-guk-kom]
Inne nazwy: Bonguk Geombeop, Bon Kuk Geom Beop
Koreańska forma miecza licząca 33 postawy w trzech częściach, zapisana w podręczniku wojskowym Muyedobotongji z 1790 roku. W kumdo należy do egzaminów na stopnie.
Podstawowe informacje
O kata
Bonguk geom, dosłownie „miecz naszego kraju", to jedna z 24 dyscyplin podręcznika wojskowego Muyedobotongji, wydanego w 1790 roku za króla Jeongjo. Jako samodzielną formę zapisał ją już podręcznik Muyesinbo z 1759 roku. Podręczniki z XVIII wieku opierają ją na mieczu jednosiecznym; koreańska Wikipedia dodaje, że w czasach Silla walczono mieczem obosiecznym. Według Koreańskiego Stowarzyszenia Kumdo forma ma 33 postawy podzielone na trzy części: część początkowa ma 13 postaw, środkowa 11, a końcowa 9. Technik ataku jest 21, z czego 12 cięć i 9 pchnięć. Angielska Wikipedia podaje tylko 7 pchnięć; która liczba odpowiada podręcznikowi, nie udało nam się zweryfikować. We współczesnym kumdo forma ćwiczona jest pod nazwą Bonguk Geombeop. Według angielskiej Wikipedii wymaga jej Koreańskie Stowarzyszenie Kumdo i jego zagraniczne oddziały na egzaminach na stopnie, a w japońskim kendo jej nie znajdziemy. Ta sama Wikipedia zauważa, że współczesne szkoły koreańskiego szermierstwa nazwy bonguk geom używają często głównie po to, by podkreślić charakter narodowy, choć ich forma nie nawiązuje bezpośrednio do systemu z XVIII wieku.
Kata w poszczególnych stylach
| Styl | Nazwa w stylu | Ruchów | Kiai |
|---|---|---|---|
| Kumdo | Bonguk Geombeop | 33 | — |
Znaczenie nazwy
Zapis w hangulu 본국검 odpowiada znakom 本國劍, które angielska Wikipedia tłumaczy jako „miecz naszego kraju". Serwis edukacyjny o koreańskich podręcznikach podaje inne znaki, 邦國劍, o znaczeniu „miecz narodowy"; który zapis widnieje w oryginale podręcznika, nie udało nam się zweryfikować. Koreańska Wikipedia zna też starsze nazwy 新劒 i 新羅劒, z których druga łączy formę bezpośrednio z królestwem Silla. Koreańskie Stowarzyszenie Kumdo widzi duchową podstawę formy w ideale hwarang, wojowniczej młodzieży z Silla.
Twórca i historia
Według angielskiej Wikipedii nazwa po raz pierwszy pojawia się w 1678 roku w dzienniku sekretariatu królewskiego Seungjeongwon ilgi. Już podczas królewskiego pokazu sztuk walki w 1673 roku oficer Yu Hyuk Eon oświadczył jednak, że techniki pochodzą z chińskiego traktatu wojskowego Wubei zhi z 1621 roku. Podręcznik Muyesinbo z 1759 roku, który książę koronny Sado rozszerzył o nowe metody walki, przeciwstawia tę formę Jedok geom, chińskiemu systemowi, który do Korei przyniósł generał Li Rusong podczas wojny Imjin. Wiek koreańskiej szermierki podręcznik dokumentuje opowieścią o młodzieńcu z Silla, Hwangchangu, który podczas tańca z mieczem na dworze zabił króla Baekje. Koreańskie Stowarzyszenie Kumdo odwołuje się przy tym do wcześniejszej wzmianki o tańcu z mieczem Hwangchanga w dziele geograficznym Dongguk yeoji seungnam.