Shillelagh
Dosłownie: wierzba rzemienna
Inne nazwy: shillelah, shillalah, shillaly
Irlandzki kij spacerowy i pałka z tarniny lub dębu z dużą główką z korzenia, hartowana w kominie, broń irlandzkich pojedynków i walki kijem bataireacht.
Podstawowe informacje
IrlandiaO broni
Shillelagh to irlandzki kij spacerowy, a zarazem pałka, zwykle z mocnej sękatej tarniny z dużą główką na końcu; tradycyjnie robi się go z tarniny lub dębu. Nazwa pochodzi od irlandzkiego sail éille: sail oznacza wierzbę lub pałkę, éille to dopełniacz słowa iall, rzemień. Według innego wyjaśnienia pochodzi od miejscowości lub baronii Shillelagh w hrabstwie Wicklow, skąd brano drewno. Do główki cenione było drewno z korzenia, bo mniej pękało. Kij hartowano w kominie od kilku miesięcy do lat, a warstwa sadzy nadawała mu charakterystyczny czarny połysk; rzadziej zakopywano go w oborniku lub wapnie gaszonym, rzadko moczono w słonej wodzie. Uderzający koniec czasem wydrążano i zalewano stopionym ołowiem, aby kij ważył więcej niż zwykłe dwa funty. Zwykła długość to około 0,91 m, dłuższe egzemplarze mają 1,2 do 1,5 m. W Irlandii toczono pojedynki kijami według własnych zasad, jak gdzie indziej mieczami czy pistoletami. Irlandzka walka kijem nazywa się bataireacht; kij trzyma się w jednej trzeciej długości od końca, a dolna część chroni łokieć. W XVIII wieku walka kijem połączyła się z gangami zwanymi factions, których masowe bójki wybuchały na jarmarkach, weselach i pogrzebach; w XIX wieku rywalizowały głównie frakcje Caravat i Shanavest. W kulturze popularnej, zwłaszcza irlandzko-amerykańskiej, shillelagh stał się stereotypowym symbolem irlandzkości. W 2022 roku BBC pisało o powrocie bataireachtu.