Nahajka

Podstawowe informacje

PochodzenieRosja

Rodzaj broniCep bojowy

Sposób działaniaObuchowa, Elastyczna

Sposób trzymaniaJednoręczna

MateriałSkóra, Twarde drewno

Okres użyciaXIX wiek, XX wiek

Pierwotne przeznaczenieBroń wojskowa, Samoobrona cywilna i pojedynek

Kto ją nosiłJazda

O broni

Nahajka to skórzany bicz kozaków. Nazwę przejęto od Nogajów, pierwotnie brzmiała nahajka, czyli bicz nogajski. Używa się też nazwy kamcza, wywodzącej się z tureckiego słowa oznaczającego bicz. Bicz powstaje przez spletanie dwóch rzemieni surowej skóry w pasmo o średnicy około 11 mm; na końcu może być kawałek metalu. Drewniana rękojeść z brzozy lub innego twardego drewna ma około 10 wierszków, czyli 44 cm. Do rękojeści przymocowana jest krótka pętla, a do bicza należy też rzemień z surowej skóry do noszenia na ramieniu, długi około 178 cm. Głównym i przeważającym celem nahajki było kierowanie koniem i poganianie go. Używano jej jednak także przeciw ludziom nieuzbrojonym, do kar cielesnych i do rozpędzania zamieszek podczas rosyjskich rewolucji. Konny kozak bijący nahajką robotniczych lub studenckich demonstrantów stał się symbolem carskiego ucisku. W 2005 roku odtworzono jednostki kozackie i wyposażono je też w nahajki. Według źródła o flankirowce kozacy przygotowywali się do walki szaszką również z użyciem innych przedmiotów, w tym nahajki.

Części broni

• Rękojeść

Pielęgnacja

• Pielęgnacja broni drewnianej
• Pielęgnacja skóry w broni