Mizerykordia
Dosłownie: miłosierdzie
Inne nazwy: misericorde, miséricorde
Długi, wąski średniowieczny sztylet, znany od XII wieku, którym dobijano śmiertelnie rannego rycerza przez przyłbicę hełmu lub słabe miejsca płytowej zbroi.
Podstawowe informacje
O broni
Mizerykordia jest znana od XII wieku i była używana przez cały okres pełnego średniowiecza. Nazwa pochodzi od francuskiego miséricorde, miłosierdzie, a to od łacińskiego misericordia, akt miłosierdzia. Pojawia się w wyposażeniu Anglii, Niemiec i Persji; polscy rycerze używali jej co najmniej od XIV wieku. Jest to długi i wąski nóż, na tyle cienki, by przejść przez szczeliny w zbroi. Konkretnych rozmiarów nie udało nam się ustalić z wykorzystanych źródeł. Służyła do dobijania rycerzy, którzy odnieśli śmiertelne rany, ale można jej było użyć też przeciwko przeciwnikowi, który jeszcze walczył, na przykład w zapasach. Ostrze przepychano przez przyłbicę lub szczeliny hełmu, by trafić w mózg, albo przez otwory i słabe miejsca płytowej zbroi, na przykład pod pachą, by trafić w serce.
Pokrewne rodzaje broni
- Dała początek: Sztylet