Jitte
十手 · jitte
Dosłownie: dziesięć rąk
Tępa broń z bocznym hakiem (kagi), noszona w okresie Edo przez policję, służąca zarazem jako odznaka władzy urzędowej.
Podstawowe informacje
JaponiaO broni
Jitte (十手, dosłownie „dziesięć rąk") to tępa broń używana przez policję w okresie Edo (1603-1868). Powstanie nieostrzonej broni wiązało się z zakazem wnoszenia miecza do pałacu szoguna, karanym śmiercią; jitte sprawdziło się i stało się symbolem pozycji straży pałacowej. Składa się z pręta z kutego żelaza, mosiądzu lub srebra albo z drewna dębu lub kasztanowca oraz bocznego haka (kagi). Jedną trzecią długości zajmuje uchwyt, resztę trzon, a hak jest mocowany na ich styku. Powszechnie wydawane egzemplarze miały około 35-48 cm, egzemplarze na zamówienie od 9 do 54 cm, a do dużych obław wersje wydłużone 60-115 cm. Hak mógł być pojedynczy lub wielokrotny, nawet czterokierunkowy. Jitte służyło jako krótka pałka do uderzeń w duże grupy mięśniowe i do dźwigni stawowych. Hakiem można było zaczepić ubranie lub części ciała, na przykład nos lub usta, albo naciskać na stawy. Rozpowszechnione przekonanie, że hak służy do chwytania miecza, jest według angielskich źródeł błędne: hak jest do tego zbyt blisko dłoni. Bronią zajmuje się osobna sztuka jittejutsu. W Edo jitte otrzymywali urzędnicy magistratu miejskiego, yoriki i dōshin, jako narzędzie do aresztowań. Nosili je policjanci wszystkich stopni, od wysokich urzędników samurajskich po niższych strażników, a jitte zastępowało im odznakę: dowodziło, że działają w ramach obowiązków urzędowych.
Części broni
- Hak — kagi