Golok
Jednosieczne narzędzie sieczne archipelagu malajskiego o wypukłym szlifie, potwierdzone już w 1518 roku; u Betawi symbol męskości i odwagi.
Podstawowe informacje
O broni
Golok to narzędzie sieczne podobne do maczety, spotykane w wielu formach w całym archipelagu malajskim. Jest potwierdzone w sundajskim tekście Sanghyang Siksa Kandang Karesian z 1518 roku oraz w literaturze malajskiej, w Sejarah Melayu (1612) i Hikayat Hang Tuah (1700). Golok bywa długi 25 do 50 centymetrów. Ostrze ma wypukły szlif, dzięki któremu klinga mniej zacina się w świeżym drewnie, i jest kowany ze sprężystej stali węglowej o mniejszej hartowności niż inne wielkie noże. Rękojeści i pochwy wytwarza się z rogu bawołu wodnego lub z drewna. U Betawi golok jest symbolem męskości i odwagi. Rozróżniają dwa rodzaje: gablongan do prac domowych i rolnych oraz golok simpenan do obrony osobistej. Zwyczaj noszenia goloku publicznie zakończył się w latach 70. XX wieku, gdy władze zatrzymywały tych, którzy nosili go publicznie, i konfiskowały im golok, aby utrzymać porządek i ograniczyć bójki gangów. Kształt goloku wpłynął na maczety, które armia brytyjska wydaje od początku lat 50. XX wieku.