Fangtian Ji
方天戟 · fāngtiān jǐ
Dosłownie: ji kwadratowego nieba
Inne nazwy: fangtian huaji
Chińska broń drzewcowa ji z grotem lancy i sierpowatymi ostrzami po obu stronach, poświadczona od XI wieku; powieść przypisuje ją Lü Bu.
Podstawowe informacje
ChinyO broni
Fangtian ji (方天戟), "ji kwadratowego nieba", to typ chińskiej broni drzewcowej ji. Ji powstała jako skrzyżowanie lancy z toporem-sztyletem i była używana ponad 3000 lat, najpóźniej od dynastii Zhou do końca dynastii Qing, przez piechotę, jazdę i woźniców. Na angielski tłumaczy się jako spear, dagger-axe lub halberd. Fangtian ji miała grot lancy i sierpowate ostrza po obu stronach. Atakować można było bocznym ostrzem, grotem lancy oraz często obecnym tylnym przeciwciężarem. Wariant fangtian huaji (方天画戟) przypisuje się wojownikowi Lü Bu w Powieści o Trzech Królestwach. Nie wiadomo, czy był to jedynie zabieg literacki autora Luo Guanzhonga. Najstarszy historyczny lub archeologiczny dowód tej broni to bowiem dopiero ilustracja w podręczniku wojskowym Wujing Zongyao z XI wieku. Broni typu ji ćwiczy się do dziś w wielu chińskich sztukach walki.
Części broni
- Sztych
- Głownia
- Obciążnik