Facão
Wielki portugalski nóż bojowy i użytkowy, który przybył do Brazylii z kolonistami; w tańcu maculelê doświadczeni capoeiriści zastępują nim drewniane kije.
Podstawowe informacje
O broni
Facão to wielki portugalski nóż, który służył zarówno jako narzędzie pracy, jak i broń. Przywieźli go do Brazylii portugalscy odkrywcy i osadnicy, którzy odkrywali i zasiedlali ten kraj. Bezpośrednio z niego wywodzi się południowoamerykański facón, główne narzędzie i broń gauczów na pampach Argentyny, Brazylii i Urugwaju. Nie udało nam się ustalić w źródłach wymiarów samego facão. Dla wywodzącego się z niego facónu źródło podaje wielkie, ciężkie ostrze o długości 25 do 51 cm, ostrzone z obu stron na kilku centymetrach od końca. Po facón sięgali także hiszpańscy caballeros w Ameryce Południowej, gdy różne przepisy zakazały im noszenia miecza. W niektórych szkołach capoeiry taniec maculelê wykonuje się z parą maczet lub facões zamiast drewnianych kijów grimas, które mają zwykle 50 do 60 cm długości i około 3 cm grubości. Wielkie noże w tańcu przypominają narzędzia niewolników z plantacji i przy wzajemnych uderzeniach iskrzą. Ponieważ szybki taniec z wielkimi nożami jest niebezpieczny, sięgają po nie tylko bardzo doświadczeni capoeiriści.