Bagh Nakh
बाघ नख · bāgh nakh
Dosłownie: tygrysi pazur
Inne nazwy: vāghnakh, bagh naka, bichuwa bagh nakh
Indyjska broń szponiasta z czterech lub pięciu zakrzywionych ostrzy na sztabce lub rękawicy, ukrywana w dłoni; nią Shivaji zabił Afzala Khana.
Podstawowe informacje
IndieO broni
Bagh nakh, po hindi tygrysi pazur, to broń szponiasta z subkontynentu indyjskiego, którą można nałożyć na kłykcie lub ukryć pod dłonią. Zapewne inspirowały ją pazury wielkich kotów. Marathijsku nazywa się vaghnakh, podobne nazwy istnieją w bengalskim i urdu. Nie udało nam się ustalić w źródłach datowania jej powstania. Tworzą ją cztery lub pięć zakrzywionych ostrzy przymocowanych do sztabki lub rękawicy, przeznaczonych do rozcinania skóry i mięśni. Istnieją też odmiany z dwóch połączonych przegubowo płytek z pętelką na kciuk oraz wersja zwana bichhwa bagh nakh, która ma na sztabce dodatkowo grot lub ostrze. Wymiarów nie znaleźliśmy w źródłach. Klany Radźputów używały zatrutych wersji do zamachów. Najsłynniejsze jest jej użycie przez maratańskiego władcę Shivajiego, który wraz ze sztyletem bichhwa zaatakował bidźapurskiego generała Afzala Khana. Zapaśnicy walczyli nią w zapasach naki ka kushti; obserwator, który widział to w Barodzie w 1864 roku, opisał odurzonych zapaśników rozdzierających sobie twarz i ciało jak tygrysy. W maratańskiej sztuce walki mardani khel bagh naka występuje jako żelazny pazur. Sikhijscy Nihangowie noszą go w turbanie i polecali go kobietom podróżującym samotnie. Bengalskie hinduistyczne dziewczęta przyjęły podobną broń do samoobrony po zamieszkach zwanych Direct Action Day. W filmie Disneya Aladyn i król złodziei czarny charakter Sa'luk włada jej złotą wersją.