Badik
Sztylet Bugisów i Makasarów z południowego Sulawesi o jednosiecznym ostrzu i rękojeści zagiętej pod kątem 45-90°, w silacie prowadzony głównie ostrzem kolącym.
Podstawowe informacje
IndonezjaO broni
Badik to sztylet stworzony przez Bugisów i Makasarów z południowego Sulawesi w Indonezji. Odtąd rozprzestrzenił się na sąsiednie wyspy, na Jawę, Borneo i Sumatrę, a nawet na Półwysep Malajski, gdzie przybrał lokalne formy. Czasu powstania nie udało nam się ustalić w źródłach. Badik ma od 20 do 30 centymetrów i jednosieczne wypukłe ostrze, często ze wzorem pamor ze stali zgrzewanej. Od kerisu różni się tym, że nie ma części zwanej ganja. Rękojeści z drewna, rogu lub kości słoniowej są zwykle zagięte pod kątem 45 do 90 stopni. W pencak silacie badikiem atakuje się głównie ostrzem kolącym; bugiscy wojownicy trzymają go mocno blisko podstawy klingi, aby kontrolować głębokość wbicia. Rytualny pojedynek sigajang laleng lipa stawiał dwóch wojowników w przestrzeni jednego sarongu. Badik jest symbolem tożsamości kulturowej Sulawesi. Wzorowi pamor przypisywano nadprzyrodzony wpływ na dobrobyt lub nieszczęście właściciela, a za godne żalu uważano, gdy mężczyzna umierał bez swojego badiku. Jeszcze w latach 60. XX wieku nosił się powszechnie, dziś pojawia się przy okazjach ceremonialnych.