Choi Yong-sool
최용술
Koreański mistrz, uważany za twórcę hapkido, który po 1945 roku zaczął w Daegu uczyć sztuki wywodzącej się najprawdopodobniej z Daito-ryu aiki-jujutsu.
Podstawowe informacje
Korea PołudniowaBiografia
Choi Yong-sool jest uważany za twórcę hapkido. Według angielskiej Wikipedii urodził się 9 listopada 1904 roku w powiecie Yeongdong, a Encyklopedia kultury koreańskiej podaje rok 1899. Zmarł 15 czerwca 1986 roku.
Według własnej opowieści w 1912 roku zabrał go do Japonii japoński kupiec i tam zostawił. Przez około dwa lata mieszkał potem w buddyjskiej świątyni, według Wikipedii w Kioto, a w Japonii używał imienia Yoshida Asao. Twierdził, że przez trzydzieści lat uczył się Daito-ryu aiki-jujutsu u Takeda Sokaku w Akicie. Księga uczniów Takeda, eimeiroku, zna jednak tylko zapis z 1 listopada 1941 roku i dziesięciodniowy trening od 6 do 15 sierpnia 1942 roku w Otaru. Część badaczy uważa, że jego głównym nauczycielem był Yoshida Kotaro.
Po wyzwoleniu Korei w 1945 roku wrócił i osiedlił się w Daegu. Jego pierwszym uczniem został Seo Bok-seob, według Wikipedii w 1948 roku, według dziennika Segye Ilbo już w 1946 roku, i wprowadził do nauczania rzuty i chwyty z judo. W 1951 roku wspólnie otworzyli Daehan Hapki Yu Kwon Sool Dojang. Choi nazywał swoją sztukę najpierw yawara lub hapki yusul, nazwa hapkido przyjęła się pod koniec lat pięćdziesiątych. W 1963 roku wybrał nazwę kido i założył stowarzyszenie Daehan Kidohoe.
Wśród jego uczniów byli Ji Han-jae i Kim Moo-hong. Według Wikipedii 5 kwietnia 1985 roku nadał następcy Chinil Chang 10. dan. Po jego śmierci Ji Han-jae przypisał sobie zasługę stworzenia hapkido i technik kopnięć, Seo Bok-seob i inni nauczyciele to kwestionują.
Młodość
Choi Yong-sool pochodził z powiatu Yeongdong w prowincji Chungcheong Północny. Angielska Wikipedia podaje jako datę urodzenia 9 listopada 1904 roku, a różnicę wobec roku 1899, który podaje Encyklopedia kultury koreańskiej i strona szkoły Kido Kwan, wyjaśnia się spóźnioną rejestracją i koreańskim sposobem liczenia wieku. Według jego opowieści matka zmarła, gdy miał około dwóch lat, a po śmierci ojca wychowywała go ciotka.
W 1912 roku, według jego słów, zabrał go japoński kupiec ze słodyczami o nazwisku Morimoto i porzucił w porcie Moji. Przez około dwa lata mieszkał potem w buddyjskiej świątyni, której opatem był Watanabe Kintaro. Wikipedia podaje Kioto, strona Kido Kwan Yahatę. W Japonii używał imienia Yoshida Asao. Informacje te pochodzą głównie z jego wywiadu z 1982 roku, niezależnego dowodu nie znaleźliśmy.
Szkolenie i nauczyciele
Choi twierdził, że przez trzydzieści lat uczył się u Takedy Sokaku w jego domu i dojo w Akicie. Encyklopedia kultury koreańskiej podaje Takedę jako jego nauczyciela z zastrzeżeniem, że tak się przyjmuje. Księga uczniów Takedy, eimeiroku, według wywiadu z Yoon Dae-hyunem, prezesem Koreańskiej Federacji Aikido, odnotowuje 37-letniego Choia 1 listopada 1941 roku w Otaru, a potem dziesięciodniowy trening od 6 do 15 sierpnia 1942 roku w domu Watanabe Kintaro w tym samym mieście. Stronę z jego nazwiskiem opublikował też Kondo Katsuyuki, kierujący główną linią Daito-ryu.
Scott Shaw, autor historii hapkido, podaje, że rejestry imigracyjne prowadzą Choia jako pracownika Takedy aż do śmierci Takedy w kwietniu 1943 roku. Kisshomaru Ueshiba powiedział w 1988 roku, że nie wiedział, czego uczył się Koreańczyk, ale wierzył, że Daito-ryu. Część badaczy uważa za jego głównego nauczyciela Yoshida Kotaro. Wnioskujemy, że udokumentowany jest krótki kontakt z Daito-ryu, a długości i formy treningu nie udało nam się zweryfikować.
Wkład i innowacje
Po powrocie do Korei osiedlił się w Daegu, gdzie według Wikipedii sprzedawał ciastka ryżowe i hodował świnie. Seo Bok-seob został jego pierwszym uczniem po sporze o zboże w browarze, według Wikipedii w 1948 roku, według dziennika Segye Ilbo w 1946 roku. W 1951 roku otworzyli Daehan Hapki Yu Kwon Sool Dojang, który Segye Ilbo uznaje za pierwsze dojo hapkido w Korei. Seo wprowadził do systemu chwyty za rękawy i ramiona oraz rzuty z judo.
Choi używał początkowo ogólnych nazw yawara lub hapki yusul, wywodzących się prawdopodobnie z Daito-ryu aiki-jujutsu. Według Encyklopedii kultury koreańskiej pod koniec lat pięćdziesiątych uczniowie pod wpływem japońskiego aikido zaczęli używać nazwy hapkido i od 1961 roku otwierali z nią dojo. W 1963 roku Choi wybrał własną nazwę kido i założył stowarzyszenie Daehan Kidohoe, ale nazwa się nie przyjęła.
Legendy i udokumentowane fakty
Choi w 1982 roku twierdził, że Takeda go adoptował. Scott Shaw uważa to za mit, być może z błędnego tłumaczenia, a Choia za pracownika Takedy. Twierdzenia o trzydziestu latach treningu nie potwierdzają zachowane zapisy Daito-ryu, które znają tylko krótki okres lat 1941 i 1942. Według Yoon Dae-hyuna nie jest prawdą również to, że Choi uczył Morihei Ueshiba lub przyprowadził go do Takeda.
Kopnięć, którymi dzisiejsze hapkido słynie, Choi według Shawa nie uczył i dodali je Ji Han-jae oraz inni. Autorstwo nazwy hapkido jest sporne: Ji Han-jae twierdzi, że wymyślił ją on, Seo Bok-seob powiedział, że nazwę skrócili z Choi w 1959 roku. Starożytnego koreańskiego pochodzenia hapkido Choi według Shawa nigdy nie głosił, przypisali mu je dopiero późniejsi uczniowie.
Dziedzictwo
Według Segye Ilbo w 1958 roku jego uczniowie zakładali własne szkoły: Ji Han-jae Seonmugwan w Andong, Kim Moo-hong Sinmugwan w Daegu, a Mun Jong-won szkołę w Busan, i w latach 1959 do 1960 hapkido przeniosło się do Seulu. Dzisiejsze organizacje hapkido w Korei powstały w latach 1971, 1975 i 2004, Daehan Kidohoe do dziś organizuje mistrzostwa krajowe.
Według Wikipedii tytuł doju przejął 15 stycznia 1985 roku Chinil Chang, któremu Choi nadał 5 kwietnia 1985 roku 10. dan. Choi zmarł 15 czerwca 1986 roku. Po jego śmierci Ji Han-jae oświadczył, że to on założył hapkido, ponieważ Choi uczył tylko technik yawara, Seo Bok-seob i Han Bong-soo to kwestionują. Hapkido uczy się więc dziś w wielu organizacjach o odmiennych liniach.
Nauczyciele, uczniowie i rodzina
Powiązane sztuki walki
Organizacje
- Daehan Hapki Yu Kwon Sool DojangWspółzałożyciel · 1951