Musō Shinden-ryū
夢想神伝流Jedna z dwóch najbardziej rozpowszechnionych nowoczesnych szkół iaidō. Skodyfikował ją w 1932 roku Nakayama Hakudō z odłamu Shimomura szkoły Hasegawa Eishin-ryū.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Musō Shinden-ryū
O sztuce walki Musō Shinden-ryū
Musō Shinden-ryū to jedna z dwóch najbardziej rozpowszechnionych nowoczesnych szkół iaidō, czyli sztuki dobywania miecza. Skodyfikował ją w 1932 roku Nakayama Hakudō, jeden z najbardziej wpływowych japońskich szermierzy swoich czasów: nosił tytuł hanshi w kendō, iaidō i jōdō, uczył w tokijskim dōjō Yūshinkan, a w połowie lat dwudziestych kierował komisją, która opracowała program szermierki dla akademii wojskowej Toyama. Zmarł 14 grudnia 1958 roku; źródła podają różne lata urodzenia, jedne 1869, inne 11 lutego 1872. Szkoły nie stworzył od zera. Wywodzi się z linii Hasegawa Eishin-ryū, konkretnie z jej odłamu Shimomura, który Nakayama przejął od swojego nauczyciela Hosokawy Yoshimasy; sama nazwa szkoły najprawdopodobniej pochodzi, według źródeł, od określenia Musō Shinden Eishin-ryū, którym Hosokawa nazywał ten odłam, choć ta interpretacja nie jest pewna. Program dzieli się na trzy stopnie, różniące się pozycją wyjściową. Shoden obejmuje dwanaście układów ćwiczonych z seiza, czyli klęku na piętach, i przejmuje je z Ōmori-ryū. Chūden ma dziesięć układów z tatehizy, pozycji z jednym uniesionym kolanem. Okuden dzieli się na dziewięć układów z siadu i dwanaście stojących. Do tego dochodzi dwadzieścia parowych układów kumitachi wykonywanych w dwóch rzędach, choć naucza się ich rzadko. Każdy układ prowadzi tym samym ciągiem ruchów: nukitsuke, czyli dobycie miecza połączone z pierwszym cięciem, uniesienie miecza nad głowę i na koniec nōtō, powrót klingi do pochwy, podczas którego wzrok nie podąża za mieczem. Ten podział na trzy stopnie, różniące się wyłącznie postawą wyjściową, pozostaje cechą najwyraźniej odróżniającą tę szkołę od wielu innych stylów iaidō.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.