Motobu Udundi (Pałacowa sztuka rodu Motobu)
本部御殿手Pałacowa sztuka okinawskiego rodu Motobu z dźwigniami, rzutami, mieczem i włócznią. To nie szkoła karate, choć po wojnie połączyły się organizacyjnie.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Motobu Udundi (Pałacowa sztuka rodu Motobu)
Motobu udundi, dosłownie ręka z pałacu Motobu, to okinawska sztuka szlacheckiego rodu Motobu. Różni się od karate na tyle, że nazywanie jej szkołą karate byłoby mylące. Oprócz uderzeń zawiera tuidī, czyli dźwignie i rzuty działające na nadgarstek i łokieć, a także pracę z mieczem, włócznią i naginatą; to, że obok rolniczych i rybackich narzędzi okinawskiego kobudō pojawia się tu też ta broń, odpowiada pozycji rodu, który miał prawo ją nosić. Ruch opiera się na tai sabaki, czyli uniku całym ciałem, oraz na tsuki uke, gdzie ten sam ruch jednocześnie blokuje i trafia; typowe bloki karate, age uke, chūdan uke i gedan barai, nie są w niej używane. Podstawą form są dwa kata zwane motode, jedno ćwiczone otwartymi dłońmi, drugie pięściami, do których Uehara dodał trzy formy kasshindī. Sztukę przekazywał Motobu Chōyū, dwunasta głowa rodu, żyjący w latach 1865-1928. Po upadku królestwa Ryukyu jego synowie opuścili wyspę, a Chōyū powierzył przekaz swojemu uczniowi Ueharze Seikichiemu; ten uczył drugiego syna Chōyū, Chōmō, w Wakayamie. Chōmō zginął podczas nalotu na Osakę w 1945 roku. Uehara wciąż szukał następcy i w 1976 roku zwrócił się do Motobu Chōseia, syna Motobu Chōkiego; ten przyjął tę linię i formalnie stał się jej głową w 2003 roku. Dziś organizacyjnie sztuka jest prowadzona obok karate Motobu w stowarzyszeniu Nihon Karatedō Motobu-kai, założonym w 1977 roku, co pokazuje, jak długo rodzina starała się utrzymać ciągłość przekazu.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.