Yueya chan

Podstawowe informacje

PochodzenieChiny

Rodzaj broniBroń drzewcowa

Sposób działaniaDrzewcowa

MateriałŻelazo

Okres użyciaWczesna nowożytność, Współcześnie

Pierwotne przeznaczenieBroń wojskowa, Samoobrona cywilna i pojedynek

Kto ją nosiłDuchowni i mnisi, Piechota

O broni

Yueya chan (chińskie 月牙铲, dosłownie łopata półksiężyca) to chińska broń drzewcowa, znana też jako łopata mnicha lub chanzhang (禅杖). Według tradycji nosili ją w podróży wędrowni mnisi buddyjscy: gdy napotkali zmarłego, mogli go pochować łopatą według obrządku buddyjskiego, a zarazem bronić się nią przed bandytami. Łopata jako broń wyrosła z narzędzia rolniczego. Nie udało nam się ustalić, kiedy przybrała dzisiejszą postać. Składa się z długiego drzewca z płaskim ostrzem w kształcie łopaty na jednym końcu i mniejszym ostrzem w kształcie półksiężyca na drugim. Żelazną głowicę osadzano na drzewcu drewnianym lub żelaznym. Mnisi fangbian chan (方便铲) łączyli zewnętrzny półksiężyc z ostrzem w kształcie topora, miewał otwory z dzwoniącymi kółkami i czerwonymi jedwabnymi frędzlami. Półksiężycem mnich bronił się przed małymi i średnimi drapieżnikami, takimi jak dzikie psy czy lamparty: zakładał go zwierzęciu na szyję i trzymał je z dala od ciała. Za dynastii Ming teoretycy wojskowi cenili łopaty o długim drzewcu, a uczony Zheng Ruozeng uznał łopatę z wewnętrznym półksiężycem za pierwszą wśród broni piechoty. W ludowym wushu ćwiczy się nią do dziś. Agencja Xinhua kojarzy ją z postaciami Lu Zhishena ze Zbójców znad brzegów rzek i Sha Wujinga z Wędrówki na Zachód.

Części broni

• Głownia
• Drzewce

Pielęgnacja

• Pielęgnacja głowni ze stali i żelaza