Voulge
Inne nazwy: vouge
Francuska broń drzewcowa XV wieku z wąskim jednosiecznym ostrzem osadzonym tulejką na drzewcu długości 1,5-2 m; noszona przez piechurów franc-archers.
Podstawowe informacje
FrancjaO broni
Voulge, po francusku vouge, to średniowieczna broń drzewcowa używana głównie we Francji XV wieku. Piechurzy, którzy ją nosili, nazywali się vougiers lub voulgiers; należeli do nich zwłaszcza franc-archers. Różni się od halabardy także pochodzeniem: halabarda pochodzi z Niemiec i Szwajcarii, a we Francji zaczęto ją stosować dopiero na samym końcu XV wieku. Wąskie jednosieczne ostrze, czasem z drugim ostrzem na grzbiecie, osadzano na drzewcu tulejką. Drzewce mierzyło około półtora do dwóch metrów. Broń mogła mieć langety i u podstawy ostrza krążek rondel chroniący rękę. Dokument z 1474 roku wspomina dwieście egzemplarzy voulge przeznaczonych do ataku. Broń przedstawiają współczesne miniatury w Kronikach Froissarta i w Vigiles du roi Charles VII z 1484 roku, wspominają o niej Philippe de Commynes i Nicolas de Troyes. Rozpowszechnione dziś wyobrażenie voulge jako spiczastego, tasakowatego ostrza przymocowanego do drzewca dwiema obejmami pochodzi z XIX wieku, od Eugène'a Viollet-le-Duca. W rzeczywistości opisuje ono wczesną postać halabardy, a nie prawdziwą voulge, i obie bronie od tego czasu bywają mylone.
Części broni
- Głownia
- Jelec — rondelle