Shotel

Podstawowe informacje

O broni

Shotel to zakrzywiony miecz z północnej Etiopii i południowo-środkowej Erytrei, używany przez Amharów, Tigrajczyków i inne górskie ludy; po amharsku zapisuje się go ሾተል. Za cesarza Amdy Seyona I istniały elitarne oddziały shotel zwane Axurarat Shotelai, część pułków Chewa. W południowym Shewa shotel stopniowo zastępowały miecze z europejskimi ostrzami szablowymi zwane gurade. Nie udało nam się ustalić dokładniejszego datowania jego powstania. Ostrze jest płaskie i zakrzywione, o przekroju rombowym i zwykle obosieczne. Całkowita długość wynosi 76-102 cm, ostrze mierzy średnio 40-64 cm, a miecz waży 0,9-1,8 kg. Niemal zawsze ma rękojeść bez jelca z trzech kawałków rogu nosorożca, istnieją jednak też rękojeści z drewna i bakelitu. Shotelem zadawano niszczycielskie cięcia, zwłaszcza przeciw jeźdźcom; można było nim zaczepić i ściągnąć wojownika z konia lub sięgnąć wokół tarczy i zaczepić przeciwnika. Tradycyjna szermierka obejmowała wiele skoków i wypadów. Wojownicy nosili okrągłe tarcze przypięte do przedramienia, a drugą rękę mieli wolną do kierowania koniem jedną wodzą, często bez wędzidła. Europejski podróżnik Remedius Prutky słowem shotel często określał nóż rzeźniczy. Poza walką shotel był też znakiem pozycji i według źródeł miał podobno przyciągać kobiety.