Nifo oti
Inne nazwy: nifoʻoti
Samoańska maczuga wojenna z zębatą krawędzią z zębów rekina, z której pokazu ailao wyrósł dzisiejszy taniec z ognistym nożem siva afi.
Podstawowe informacje
O broni
Nifo oti to tradycyjna samoańska maczuga wojenna z zębatą krawędzią. Szkolenie wojowników toa w walce wręcz tą bronią rozwinęło się, według źródła, między rokiem 900 a 1200 n.e. Rozpowszechnione tłumaczenie „ząb śmierci” jest, według źródła, błędne; nazwa najpewniej wywodzi się z podobieństwa haka broni do zakrzywionego rogu (nifo) kozy (ʻoti). W drewnianą maczugę osadzano zęby rekinów, piłorybów, mieczników i innych zwierząt morskich. Charakterystyczny metalowy hak pojawił się dopiero później: europejscy i amerykańscy wielorybnicy i kupcy przywieźli na Samoa noże o długiej rękojeści do tłuszczu wielorybiego oraz haczykowate noże do trzciny, a Samoańczycy przenieśli ich hak na drewniane nifo oti. Z walki wyrosło ailao, okazały pokaz sprawności wojownika, podczas którego maczugą kręcono, podrzucano ją, łapano i tańczono z nią. Ailao wykonywały też kobiety, głównie córki wysokich wodzów, na czele ceremonialnych pochodów. Źródło opisuje też starcie z Tonżanami, podczas którego samoańscy wojownicy owinęli oba końce broni suchym włóknem palmowym i podpalili je. Z ailao wywodzi się dzisiejszy taniec z ognistym nożem siva afi; tancerze na Samoa Amerykańskim używają noży z maczet, często stępionych dla młodszych tancerzy.